งสองร้อยคนจะมีโทษอันใดเล่า ฝ่าบาท จักรวรรดิเจริญรุ่งเรืองมาหลายพันปี มีผู้หญิงที่ต้องตายในค่ายทหารไปมากน้อยเท่าใด พวกนางก็เป็นลูกมีพ่อมีแม่ เป็นคนเหมือนกันกับเรา กระหม่อมขอถามความเป็นธรรมกับสวรรค์ เรื่องหญิงรับใช้ค่ายทหาร ความยุติธรรมอยู่ที่ใด ความเสมอภาคอยู่ใด ฝ่าบาทเป็นผู้มีคุณธรรมครองใจผู้คน เมตตาถ้วนทั่วทุกหัวระแหง หรือฝ่าบาทมิเคยคลางแคลงถึงการมีอยู่ของหญิงรับใช้ในค่ายทหารเลย ว่ามันถูกทำนองคลองธรรมหรือไม่”
“ผู้อาวุโสเหลย นี่ท่าน…”
ฉินจิ้นทรงตกตะลึงเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าพลังวาจาของเหลยหงนั้นหลินมู่อวี่เทียบไม่ติด หากแม้แต่เหลยหงก็ยังคลางแคลงเรื่องหญิงรับใช้ค่ายทหาร เช่นนั้นฉินจิ้นก็จำต้องพิจารณาให้ถ้วนถี่
เหลยหงกราบทูลด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า “ฝ่าบาท โปรดพระราชทานอภัยโทษที่กระหม่อมกล่าวอย่างตรงไปตรงมา ในบรรดาหญิงรับใช้เหล่านั้นจำนวนมากยังเป็นหญิงสาว ซึ่งมีอายุใกล้เคียงกับองค์หญิงอิน ทูลถามฝ่าบาท หากองค์หญิงอินต้องตกเป็นหญิงรับใช้ค่ายทหาร ฝ่าบาทในฐานะที่เป็นพระราชบิดาจะทรงคิดทำอย่างไรพ่ะย่ะค่ะ พระองค์จะกระทำอย่างหลินมู่อวี่ที่เข้าไปช่วยเหลือหญิงรับใช้เหล่านั้นหรือไม่ จากที่กระหม่อมดูแล้ว หลินมู่อวี่เพียงแค่กระทำในสิ่งที่ผู้อื่นมิกล้าที่จะกระทำ มิได้ต้องการจะท้าทายพระราชอำนาจหรือกฎของกองทัพแต่อย่างใดเลยพ่ะย่ะค่ะ”
ฉินจิ้นประทับลงอย่างเงียบๆ
เจิ้งอี้ฝานกลับยิ้มหยันแล้วกล่าวขึ้น “ผู้ด
