ทหารสองร้อยคนไป ในกองทัพเป็นเรื่องถึงตายเลยนะ!”
หลินมู่อวี่กล่าวด้วยน้ำเสียงเสียใจ ”ใต้เท้าหลัวเลี่ย ต้องขออภัยเป็นอย่างยิ่ง…ครั้งนี้ข้าทำร้ายทหารกองกำลังรักษาพระองค์ ข้าบุ่มบ่ามเกินไปจริงๆ เพียงแต่…ข้าทนดูผู้หญิงถูกกระทำย่ำยีต่อหน้าไม่ไหวจริงๆ หากข้าสามารถอดทนต่อเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ได้ ข้าคงไม่คูควรที่จะสวมชุดขาวนี้ ต้องขอโทษด้วย…“
“เฮ้อ…”
หลัวเลี่ยถอนหายใจยาว “หอเลี้ยงดูเป็นที่เลี้ยงดูหญิงรับใช้ของกองทัพจักรวรรดิภายในเมืองหลันเยี่ยน อยู่ในการกำกับดูแลโดยตรงของจวนเสินโหว ครั้งนี้เจ้าทำลายหอเลี้ยงดู…จวนเสินโหวจะต้องไม่ปล่อยเจ้าไว้แน่ และด้วยท่าทีของเสินโหวเจิ้งอี้ฝานที่มีต่อเจ้าด้วยแล้ว ครั้งนี้ย่อมไม่เป็นผลดีแน่นอน เจ้าคิดจะทำอย่างไร”
หลินมู่อวี่สูดหายใจเข้าลึก แล้วกล่าว “ใครทำคนนั้นก็ต้องรับผิดชอบ ข้าจะไปเข้าเฝ้าฝ่าบาทที่ตำหนักเจ๋อเทียนเพื่อขอรับโทษ”
“อืม”
หลัวเลี่ยพยักหน้า “พวกเราจะแบ่งทหารออกเป็นสองเส้นทาง ข้าจะทิ้งทหารไว้ห้าร้อยนายเพื่อคุ้มกันเจ้าไปส่งที่พระตำหนักเจ๋อเทียน เจ้าจะต้องระวังตัวด้วย ก่อนถึงพระตำหนักเจ๋อเทียน อย่าได้ตกอยู่ในเงื้อมมือของจวนเสินโหวหรือค่ายสารวัตรทหารโดยเด็ดขาด เจิ้งอี้ฝานกับเซี่ยงอวี้มิใช่เล่นๆ ข้าจะไปพบผู้บัญชาการเฟิงกับใต้เท้าฉินเหลยเดี๋ยวนี้ หากมีพวกเขาสองคนช่วยพูดบางทีฝ่าบาทอาจจะทรงลงโทษสถานเบาก็เป็นได้”
“อือ ขอบคุณท่านมาก ใต้เท้าหลัวเลี่ย!”
“ออกเ
