EP.133ใครกำหนดชะตาชีวิตพวกนาง
หลินมู่อวี่จูงม้าศึก เดินไปบนถนนทงเทียนช้าๆ
ผู้คนเดินบนถนนต่างมองด้วยความเคารพ ในสายตาของพวกชาวบ้าน กลุ่มคนที่สวมชุดศึกสีขาวนี้ก็คือสัญลักษณ์ของพละกำลัง ดังนั้นคนจำนวนไม่น้อยจึงพากันหลีกทางให้
หลินมู่อวี่ขมวดคิ้ว เอ่ยถามเสียงเบา “ราษฎรเกรงกลัวพวกเราหรือ”
เว่ยโฉวยิ้มอย่างกระอักกระอ่วน “ขอรับ แต่ก็ไม่ใช่…”
“ยังไง”
เว่ยโฉวกล่าว “ทหารอวี้หลินเป็นส่วนหนึ่งของทหารป้องกันเมืองหลวงที่ใหญ่ที่สุด ว่ากันว่าแค่เจ็ดพันคนก็คุ้มกันเมืองหลวงได้อย่างแข็งแกร่งไม่อาจตีพ่ายได้ แต่…ในยามปกติ ทหารอวี้หลินก็อยู่ในสภาพที่ไม่มีอะไรให้ทำ ถึงขนาดที่ไปก่อกวนพวกชาวบ้านอยู่บ่อยครั้ง ผู้บัญชาการฉินเหลยเองก็ภารกิจรัดตัว จึงดูแลได้ไม่ทั่วถึง”
หลินมู่อวี่ขมวดคิ้ว จูงม้าเดินต่อไป
เดินผ่านร้านค้าไปเรื่อยๆ ครู่เดียวก็มาถึงหน้าบ้านหลังหนึ่งที่มีกำแพงสีขาว ด้านในมีเสียงร้องไห้ของหญิงสาวดังขึ้นเบาๆ “แอ๊ด” เสียงเปิดประตูใหญ่ดังขึ้น เห็นเพียงกลุ่มหญิงสาวในชุดขาดรุ่งริ่งเดินออกมาจากด้านในภายใต้การควบคุมของยาม แต่ละคนมีใบหน้าซีดขาวราวกับคนตาย นัยน์ตาไร้ชีวิตชีวา
“เดินให้มันเร็วหน่อย เจ้าพวกชั้นต่ำ!”
ทหารยามใช้กระบี่กระแทกไหล่ของหญิงสาวนางหนึ่งอย่างรุนแรง จนนางล้มถลาไปกับพื้น นางเงยหน้ามองทหารผู้นี้อย่างแค้นเคือง แต่กลับไม่ปริปากพูดอะไรสักคำ
หลินมู่อวี่พลันแข็งเป็นหินอยู่ตรงนั้น แววตาของหญิงสาวคน