นั้นคล้ายกับเซียงเซียงมาก!
“เกิดเรื่องอะไรขึ้น”
หลินมู่อวี่กระโจนขึ้นม้าแล้วพุ่งเข้าไป ยกมือขึ้นบังคับกระบี่เหลียวหยวนให้ออกจากฝัก กระบี่พุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว กระแทกกระบี่ที่ทหารยามคนนั้นยกขึ้นมาอีกครั้งจนปลิวกระเด็น
“บังอาจ ผู้ใดกัน?!” ทหารยามหันมาอย่างรวดเร็ว เห็นหลินมู่อวี่ที่บังคับม้าเข้ามาและสัญลักษณ์หัวหน้ากองร้อยตรงปกเสื้อของเขา จึงรีบพูดอย่างเคารพนอบน้อม “คา…คารวะท่านแม่ทัพ”
“หญิงสาวพวกนี้มันเรื่องอะไร” หลินมู่อวี่ถามเสียงเรียบ
ทหารยามนายนั้นตะลึง ก่อนรายงาน “ท่านแม่ทัพ ที่นี่คือหอเลี้ยงดู…ผู้หญิงพวกนี้ก็คือหญิงรับใช้ในค่ายทหาร ข้าน้อยกำลังนำพวกนางไปค่ายทหารรักษาพระองค์เพื่อปฏิบัติงานซักล้างประจำวันขอรับ…”
ด้านหลัง เว่ยโฉวตามขึ้นมา “ท่านแม่ทัพ พวกนี้คือหญิงรับใช้ค่ายทหารจริงๆ ขอรับ…”
“หญิงรับใช้ค่ายทหารคืออะไร” หลินมู่อวี่ถาม
“หญิงรับใช้ค่ายทหารก็คือ…” เว่ยโฉวรู้สึกลำบากที่จะพูดออกมา แต่ก็กัดฟันอธิบาย “หญิงรับใช้ค่ายทหารหรือหญิงซักล้าง มีหน้าที่ซักเสื้อผ้าในค่ายทหาร นอกจากนี้..หญิงพวกนี้ยังมีหน้าที่คลายความกำหนัดของเหล่าทหาร ดังนั้น ท่านแม่ทัพ…”
หลินมู่อวี่มองกลุ่มหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้า แววตาแต่ละคนไร้ประกาย ถึงขนาดที่มีเด็กสาวอายุน้อย แต่ร่างกายกลับเต็มไปด้วยรอยแผล เขาโกรธขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ คว้ากระบี่เหลียวหยวนที่หมุนกลับมา แล้วออกคำสั่ง “คุมตัวกลับไปให้หมด ทหาร ตามข้าเ
