“เปิดบริสุทธิ์” ให้หญิงรับใช้นางหนึ่ง ใต้เท้าองครักษ์อวี้หลินผู้นี้จู่ๆ ก็บุกเข้ามาโจมตีจนใต้เท้าจ้าวสลบไปแล้วขอรับ!”
“เฮอะ!”
หม่านจินมองหลินมู่อวี่ด้วยความเกรี้ยวกราด “เจ้าเป็นใคร ทราบกฏหรือไม่ โจมตีหอเลี้ยงดูเท่ากับโจมตีกองทัพของจักรวรรดิ องครักษ์อวี้หลินอย่างเจ้าเข้าใจเรื่องนี้หรือไม่”
“ที่นี่ก็เป็นตัวแทนของกองทัพจักรวรรดิได้ด้วยหรือ”
หลินมู่อวี่เลิกคิ้วคม ปราณยุทธ์แผ่ออกมา พร้อมที่จะเรียกวิญญาณยุทธ์ออกมา จิตสังหารรุนแรง เขามองกลุ่มทหารตรงหน้า กัดฟันกรอด พูดออกมาอย่างชัดถ้อยชัดคำ “พวกเจ้าเห็นสตรีเหล่านี้เป็นเครื่องระบายความใคร่ ต่ำช้าที่สุด พวกเจ้าทำเหมือนพวกนางไม่ใช่คน เหยียบย่ำผู้อื่นเช่นนี้ พวกเจ้ายังคู่ควรเป็นทหารของจักรวรรดิอีกหรือ แผ่นดินของจักรวรรดิต้าฉินให้คนไร้ความสามารถอย่างพวกเจ้ามาปกป้อง เกรงว่าคงล่มสลายไปนานแล้ว!”
“เจ้า! เจ้า…”
หม่านจินใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธแค้น แต่ก็ยังรู้สึกถึงได้ถึงปราณยุทธ์อันทรงพลังของหลินมู่อวี่ได้ เขาดูแล้วเห็นว่าตนเองไม่ใช่คู่ต่อสู้ขององครักษ์อวี้หลินผู้นี้อย่างแน่นอน จึงชักกระบี่แล้วตะโกนขึ้นมา “พลหอก ล้อมเขาไว้ ข้าไม่สนว่าเขาจะเป็นองครักษ์อวี้หลินหรือกองทหารไหน กล้ามาทำร้ายคนของหอเลี้ยงดูเช่นนี้ ข้าหม่านจิงจะนำเจ้าส่งที่กรมวินัยให้ได้!”
“ก็ลองดู!”
หลินมู่อวี่ยกมุมปากขึ้น เผยให้เห็นรอยยิ้มที่หล่อเหลา ยั่วยุอีกฝ่าย ด้านหลังของเขา ยังมีกลุ
