ถามหยั่งเชิงดู “หรือว่าท่านแม่ทัพไม่กลัวโดนสืบสวนจากใต้เท้าปี้ฝาน”
หลินมู่อวี่หัวเราะอย่างองอาจ “พวกเราเป็นองครักษ์อวี้หลินต้องไม่ทำให้ชุดสีขาวนี้แปดเปื้อน จะให้เกิดรอยด่างพร้อยบนชุดนี้ได้อย่างไร ข้าหลินมู่อวี่ราศีกันย์ ผู้รักความสมบูรณ์แบบ จะไม่ยอมให้เกิดความผิดพลาดอย่างแน่นอน เว่ยโฉว เจ้าว่าข้าพูดถูกหรือไม่”
เว่ยโฉวตกตะลึง ฟังไม่ค่อยรู้เรื่องว่าราศีกันย์คืออะไร แต่ก็ยังคงรู้สึกฮึกเหิม เขารีบประสานหมัดขึ้นก่อนพูด
“หากท่านแม่ทัพทำเพื่อแผ่นดินจริงๆ เช่นนั้นไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ข้าเว่ยโฉวสาบานว่าจะร่วมเป็นร่วมตายกับท่านแม่ทัพขอรับ!”
“ดี!”
เมื่อมาถึงค่ายทหารอวี้หลิน หลินมู่อวี่ก็คัดเลือกผู้ที่มีความสามารถยอดเยี่ยมมาหนึ่งร้อยนาย บวกกับองครักษ์อวี้หลินอีกสิบนาย ทหารทั้งหนึ่งร้อยสิบนายนี้เป็นกำลังทหารที่หลินมู่อวี่มีไว้ในครอบครอง เขานำทหารทั้งหนึ่งร้อยสิบนายออกจากตำหนักเจ๋อเทียน ค่อยๆ ขี่ม้าเข้าสู่ถนนทงเทียน ชุดศึกสีขาวของหลินมู่อวี่ปลิวสะบัด ให้ความรู้สึกน่าภาคภูมิใจยิ่งนัก
ถนนทงเทียนเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจแห่งจักรวรรดิ มีทั้งหมดสองพันครัวเรือน ดังนั้นจึงได้แต่แบ่งกำลังออกลาดตระเวนเป็นสิบกลุ่ม หลินมู่อวี่นำกลุ่มสิบเอ็ดคนด้วยตนเอง หนึ่งในนั้นรวมถึงเว่ยโฉวองครักษ์อวี้หลิน บวกกับทหารม้าอวี้หลินอีกสิบนาย และเป้าหมายในการลาดตระเวนก็คือเลขที่สามสิบถึงห้าสิบ ในเมื่อปี้ฝานเป็นเสือแก่ ด้วยนิสัยขอ
