คืนให้กับคุณหนูจิน”
จินเสี่ยวถังกะพริบตาปริบๆ กล่าว “ใต้เท้าหลินจื้อ ท่านไม่ได้ซื้อศิลาวิญญาณอายุหนึ่งหมื่นหนึ่งพันปีกับศิลาวิญญาณอายุแปดพันปีหรือเจ้าคะ ทำไมถึงไม่เห็นอาวุธของวิญญาณทั้งสองชนิดนี้ล่ะ”
“คือว่า…”
หลินมู่อวี่รู้สึกจนปัญญา ไม่รู้จะตอบอย่างไรดี ตอนนี้สายตาของจินเสี่ยวถังไปตกอยู่ที่กระบี่ดอกหลีฮวาในมือของเขา อดไม่ได้ที่จะร้องออกมาด้วยความตกใจ “นี่…กระบี่เล่มนี้…ให้เสี่ยวถังดูได้หรือไม่เจ้าคะ”
“อืม”
หลินมู่อวี่ส่งกระบี่ให้นาง
“ชิ้ง” จินเสี่ยวถังชักกระบี่ออกมา คมดาบเจิดจ้าราวแสงจันทร์ นางส่งปราณเข้าไปเล็กน้อยก็พบว่าพลังน้ำแข็งรวมตัวกันเป็นเกล็ดหิมะอยู่รอบตัวกระบี่ งดงามอย่างยิ่ง นางอดไม่ได้ที่จะอ้าปากน้อยๆ ขึ้น “ว้าว…ใต้เท้าหลินจื้อ กระ…กระบี่เล่มนี้เป็นมาอย่างไรหรือเจ้าคะ งดงามเหลือเกิน แถมทรงพลังมากด้วย เสี่ยวถังไม่เคยเห็นกระบี่ที่ล้ำค่าเช่นนี้มาก่อน…นี่เป็น…ระดับนิลกระมัง”
“อืม”
หลินมู่อวี่พยักหน้า “ระดับนิลขั้นที่สาม ชื่อกระบี่ดอกหลีฮวา ข้าหลอมให้สหายของข้าน่ะ ดังนั้นจึงไม่อาจนำไปประมูลได้ แถมศิลาวิญญาณที่มีอายุมากในหอประมูลนั้นก็ถูกข้ากว้านซื้อไปหมดแล้ว”
จินเสี่ยวถังหัวเราะคิก “ท่านไม่จำเป็นต้องห่วงเรื่องศิลาวิญญาณหรอกเจ้าค่ะ เสี่ยวถังสามารถให้คนออกไปหามาได้ ทันทีที่ข้ามีศิลาวิญญาณอายุเกินห้าพันปีจะแจ้งท่านตกลงไหมเจ้าคะ”
“คือ…”
หลินมู่อวี่พูดอย่างจำใจ “แม่นางเสี่ยวถัง