ไรหรอก…” เสียงของฉู่เหยาเบานิดหน่อย ดวงตาคู่งามไม่กล้าที่จะมองหลินมู่อวี่ “ข้ายังนึกว่าเจ้ารู้จักกับองค์หญิงซีและองค์หญิงอินแล้วจะลืมพี่สาวคนนี้ไปแล้วเสียอีก…”
“จะเป็นไปได้อย่างไรเล่า”
หลินมู่อวี่ถึงแม้จะซื่อบื้อเป็นท่อนไม้แต่ก็รู้ว่าฉู่เหยานั้นกำลังหึง ถึงแม้ในใจอันกระวนกระวายของเขานั้นไม่รู้จะจัดตำแหน่งหญิงงามเหล่านี้อย่างไรดี ทว่าเขาก็ยังพยายามปลอบใจทุกคน จึงกล่าวขึ้น “พี่ฉู่เหยาเป็นพี่สาวที่แสนดีของข้าตลอดไป ไม่ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไรข้าก็ไม่ลืมท่านเด็ดขาด ว่าแต่ ทำไมท่านเลื่อนระดับเร็วขนาดนี้ หรือว่าจะเป็นเพราะ…”
ฉู่เหยาพยักหน้า พูดเสียงเบา “อือ เป็นเพราะตำราเทพโอสถ ข้าซ่อมแซมตำราที่เสียหายบางส่วน ดังนั้นเลยเป็นปราชญ์โอสถได้อย่างรวดเร็ว เฮ้อ…ชั่วชีวิตของท่านปู่อยากจะเป็นปราชญ์โอสถ แต่คิดไม่ถึงว่าสุดท้ายจะเป็นข้าที่บรรลุความปรารถนานี้
หลินมู่อวี่ประคองไหล่หอมของนางและพูดอย่างจริงจัง “หากท่านปู่ทราบถึงพลังในตอนนี้ของท่าน วิญญาณของท่านที่อยู่บนสวรรค์ต้องรู้สึกยินดีอย่างแน่นอน อีกอย่าง ข้าแก้แค้นให้ท่านปู่แล้ว ท่านจะต้องยิ้มอยู่อย่างแน่นอน”
“อือ อือ”
“ใช่แล้ว ทักษะการควบคุมกระบี่ของท่านเป็นอย่างไรบ้างแล้ว” หลินมู่อวี่ถามขึ้นอีก “แค่วิชาปรุงโอสถอย่างเดียวไม่พอหรอก อย่างไรเสีย…บนโลกนี้หากต้องการมีชีวิตที่ดีนั้น ยังต้องแข็งแกร่งอีกด้วย”
ฉู่เหยาหัวเราะ “ทักษะควบคุมกระบี่น่ะเหรอ…ตอนนี้ข
