บี่มาโดยตลอด แต่อาจารย์ที่เสด็จพ่อเชิญมาส่วนใหญ่มีชื่อเสียงจอมปลอม วิชาควบคุมกระบี่ของพวกเขาอ่อนแอไม่มีพลัง เพียงแค่ถูกแรงปะทะเข้าก็ไร้ทางควบคุมต่อ เมื่อครู่ข้าเห็นแล้วว่า วิชาควบคุมกระบี่ของท่านพี่หลินจื้อนั้นมีพลังที่กล้าแข็ง ได้โปรดสอนข้าด้วยเถอะ…”
“คือว่า…” หลินมู่อวี่ยังคงลังเล เขาเริ่มสอนให้ฉู่เหยาฝึกฝนวิชาควบคุมกระบี่แล้ว หากยังสอนฉินเหยียนเพิ่มอีก จะดูเหมือนเปิดสำนักรับศิษย์แล้ว หากผู้เฒ่ากระบี่รู้เข้าก็จะดูไม่ค่อยดีนัก
เมื่อทรงเห็นหลินมู่อวี่ลังเล ฉินเหยียนจึงรีบตรัสขึ้น “ถ้าเช่นนั้น ข้าจะเตรียมของขวัญชุดใหญ่สำหรับเป็นค่าเล่าเรียนวิชาควบคุมกระบี่ สี่แสนเหรียญทอง เป็นอย่างไร แล้วยังเพิ่ม…ยังเพิ่มหยกงามจากต่างอาณาจักร…ที่เป็นเครื่องบรรณาการอันล้ำค่าเมื่อหลายร้อยปีก่อนของท่านข่านจากทะเลทรายทางเหนือ เป็นอย่างไร”
หลินมู่อวี่อดที่จะหัวเราะออกมามิได้ “ฉินเหยียน ท่านเป็นน้องชายของพี่ฉินเหลย อย่ามองข้าเป็นคนละโมภเช่นนั้นสิ ก็ได้ ข้าจะสอนวิชาควบคุมกระบี่ขั้นพื้นฐานที่สุดให้แก่ท่าน แต่ข้าสอนให้ได้เพียงแค่พื้นฐานเท่านั้น นอกเหนือจากนั้นอย่าให้ข้าต้องสอนท่านเลย พวกนั้นต้องอาศัยตัวท่านไปเรียนรู้เอง”
ฉินเหยียนดีพระทัยแทบคลั่ง พยักพระพักตร์ แล้วประสานหมัดคารวะทันที “ขอบคุณท่านมากพี่หลินจื้อ!”
เนื่องจากฉินเหยียนเรียกท่านพี่ไม่หยุด ผลก็คือคนในวิหารต่างปากอ้าตาค้างกันเป็นแถบ คาดไม่ถึงว่าท่าน
