EP.122ฉินเหยียน
“ข้าก็ไม้รู้ว่าดีหรือไม่ดี เพียงแค่เบื่อไปหน่อยเท่านั้นเองขอรับ…” หลินมู่อวี่พูด “ยังดีที่ฝึกสมาธิอยู่ตลอด เลยพอทนได้ ท่านปู่เหลยหงวางใจเถอะ!”
เหลยหงหัวเราะลั่น “เจ้าเด็กบ้า เจ้าตัดแขนจ้าวจิ้นไปข้างหนึ่ง ทำให้เขาใช้หอกไม่ได้ไปชั่วชีวิต มือหอกอันดับหนึ่งของวิหารศักดิ์สิทธิ์กลายเป็นคนพิการเพราะฝีมือเจ้า เจ้ายังมาบ่นกับข้าอีก ว่ามาสิ ครั้งนี้เรียกข้ามามีเรื่องอันใดหรือ”
“คืออย่างนี้ขอรับ”
หลินมู่อวี่คิดแล้วคิดอีกก่อนถามขึ้น “ท่านปู่เหลยหง ท่านรู้จักวิญญาณหรือไม่ขอรับ”
“วิญญาณ?”
เหลยหงตะลึงเล็กน้อย “รู้จัก พลังวิญญาณจะเพิ่มตามพลังที่เพิ่มขึ้นของผู้ฝึกยุทธ์ นี่เป็นเรื่องปกติ ทำไมหรืออาอวี่”
“ข้าคิดจะฝึกเฉพาะพลังวิญญาณอย่างเดียว มีวิธีหรือไม่ขอรับ”
“ฝึกพลังวิญญาณอย่างเดียวหรือ”
เหลยหงอดหัวเราะออกมาไม่ได้ “นี่…ข้ายังไม่เคยได้ยินว่ามีคนคิดที่จะไปฝึกพลังวิญญาณอย่างเดียวมาก่อนจริงๆ ระดับของพลังวิญญาณกับพลังยุทธ์นั้นส่งเสริมซึ่งกันและกัน”
“งั้น…ไม่มีวิธีฝึกแยกอย่างเดียวเลยหรือขอรับ”
“จะว่ามีก็มี” เหลยหงขมวดคิ้วแน่นแล้วกล่าว “ข้าเคยได้ยินมาว่าร้อยปีก่อนมีคนประหลาดผู้หนึ่ง คิดค้นวิชาการฝึกพลังจิตขึ้นมาด้วยตนเอง แต่หลังจากที่ฝึก ทำให้พลังแข็งแกร่งเกินไป ประสาทรับกลิ่น และรับเสียงดีกว่าคนธรรมดาถึงร้อยเท่า จนสติฟั่นเฟือนไปในที่สุด ต่อมาเขาก็กระโดดแม่น้ำฆ่าตัวตาย ดังนั้นจึงไม่มีใครศ
