ังที่แท้จริงของตัวเองมากเกินไปนั้นมิใช่เรื่องที่ดีนัก
จ้าวจิ้นฮึดสู้อย่างไม่คำนึงถึงสิ่งใดแล้ว เขายกกระบี่ขึ้นขนานกับพื้นขวางที่หน้าอก วิญญาณยุทธ์มังกรวารีพันรอบตัวเขาไปมาจนเกิดเป็นปราการขึ้น แววตาเต็มไปด้วยความโกรธแค้น “หลินจื้อ เจ้าสามัญชนต่ำต้อย เจ้ามิใช่ผู้ที่มีการป้องกันแข็งแกร่งที่สุดของวิหารหรอกหรือ มาลองการป้องกันของข้าดูหน่อยเป็นไง!”
การกระทำของเขาเป็นไปตามที่หลินมู่อวี่คิด เขาผลักฝ่ามือออกไป พลังเกลียวทั้งหมดก็พุ่งออกไปอย่างเต็มกำลัง!
“ปัง!”
เกิดเสียงดังก้องขึ้น กระบี่ของจ้าวจิ้นถูกทำลายจนแตกป่นปี้ แต่อย่างไรเสีย จ้าวจิ้นก็เป็นถึงผู้แข็งแกร่งระดับราชันย์สวรรค์ มีปฏิกิริยาตอบโต้ที่รวดเร็วไม่ธรรมดา ทันทีที่รู้ว่าไม่สามารถป้องกันได้ก็ล้มตัวนอนหงายราบไปกับหลังม้า ผลก็คือกระบี่เหลียวหยวนที่มีเกลียวเพลิงบินเฉียดจมูกของเขาไป ไม่สามารถปลิดชีวิตเขาได้
เมื่อจ้าวจิ้นกลับขึ้นมานั่งเหมือนเดิม ก็เห็นสายตาโกรธแค้นของหลินมู่อวี่ในระยะที่ใกล้มาก เกิดเสียง “พรึ่บ” ดังขึ้น หลินมู่อวี่ใช้แขนข้างที่ได้รับบาดเจ็บจับกระบี่ ปลายกระบี่เหลียวหยวนพุ่งตรงเข้าใส่ที่ใต้รักแร้ขวาของจ้าวจิ้น กระบี่ยกสะบัดขึ้นเบาๆ!
“ฉัวะ!”
ตามมาด้วยเสียงร้องอย่างน่าเวทนาด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัสของจ้าวจิ้น แขนทั้งแขนปลิวลอยอยู่กลางอากาศ
หลินมู่อวี่สะบัดปลายกระบี่ ปราณยุทธ์เปลี่ยนเป็นเปลวไฟ เกิดเสียงดัง “พรึ่บ” ขึ้น แล้วแขน
