บทที่ 498 ลอบสังหารจักรพรรดิเจียโย่ว
“ถ่ายทอดคำสั่งข้า! ปิดเมืองทั้งนคร!”
เพียงสิ้นเสียง ลวี่หยางก็ออกคำสั่ง ให้กรมพระนครบาลตอบสนองทันควัน ไม่นานเหล่าผู้บำเพ็ญในเส้นทางวิถีเทพธูปเทียนก็ขับแสงเร้นเหินออกไป เริ่มปิดล้อมนครหลวงเทียนอู๋ทั้งภายในและภายนอก
นี่หาใช่เขากระทำโดยพลการ
แต่เป็นคำสั่งตรงจากจักรพรรดิเจียโย่วผ่านบัญญัติแห่งมรรคาแคว้นเซียนภายนอกดูประหนึ่งยังทรงให้ความสำคัญแก่เขา ทว่าลวี่หยางกลับสัมผัสได้ถึงกลิ่นแห่งวิกฤต
กรมพระนครบาลเพิ่งตั้งได้ไม่ถึงครึ่งปี เดิมมีหน้าที่เพียงดูแลความสงบในนครหลวงเทียนอู๋ อย่างมากก็เพียงตรวจค้นจวนขุนนางทุจริตเป็นครั้งคราว บัดนี้กลับถูกสั่งให้ปิดล้อมทั้งเมือง ภายนอกแม้จะดูยิ่งใหญ่ แต่แท้จริงคือการทำให้กำลังที่มีอยู่อย่างจำกัดกระจัดกระจายเป็นเสี่ยง ๆ
นี่คือการแบ่งแยกกำลังผู้บำเพ็ญเส้นทางวิถีเทพธูปเทียนของกรมพระนครบาล เพื่อสะดวกแก่การกดข่ม
หากยามนี้ข้าเข้าสู่วัง เกรงว่าจักรพรรดิเจียโย่วจะริบตำแหน่งข้าในทันที พร้อมทั้งจัดระเบียบใหม่แก่กรมพระนครบาลและเส้นทางวิถีเทพธูปเทียน
นี่มิใช่เรื่องเข้าใจยาก
เพราะตราบใดที่จักรพรรดิเจียโย่วยังอยู่ ด้วยระดับพลังมรรคผลโอสถทองคำขั้นกลางก็พอเพียงที่จะปราบปรามความวุ่นวายทั้งปวง กรมพระนครบาลแม้ใหญ่โตเพียงใดก็เป็นเพียงดวงจันทร์ในน้ำ เงาในกระจก
ทว่าหากจักรพรรดิเจียโย่ว รวมถึงสามมหาเสนาบดีหายตัวไปทั้งหมด องค์กรที่สามารถใช้พล
