หลินมู่อวี่ก็ประสานมือแล้วยิ้ม “ท่านจางเหว่ยออมมือแล้ว”
เกอหยางประกาศเสียงดัง “เสมอ! ทักษะหมัดของจางเหว่ยนั้นมีที่มาจากหมัดเพลิงสงครามของเทพสงครามเซี่ยงเหวินเทียน นักเรียนคนไหนอยากเรียกทักษะหมัดเพลิงก็รีบมาขอคำชี้แนะกับใต้เท้าจางเหว่ยได้ทันที”
ครู่เดียว จางเหว่ยก็ถูกกลุ่มนักเรียนล้อมรอบ แต่การได้รับความนิยมเช่นนี้ ชายผู้นี้เผยรอยยิ้มอย่างมีความสุขออกมา
หลินมู่อวี่ค่อยๆ เดินกลับมายังแถวผู้ช่วยฝึก ยืนอยู่ด้านหน้าสุดและพลิกตัวขึ้นม้า
……
เกอหยางกล่าวต่อ “การฝึกซ้อมระดับดาวทองคู่ที่สอง ครูฝึกโล่ดาบเจิ้งชานเหอคู่กับผู้ช่วยฝึกดาวเงินหม่าหลิน!”
หม่าหลินเป็นชายหนุ่มอายุประมาณสามสิบ ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยบาก ว่ากันว่าเขาเคยเป็นทหารรับจ้างชั่วร้ายมาก่อน แต่ต่อมากลับตัวกลับใจ เนื่องจากมีฐานะเป็นสามัญชน หลังจากเข้าร่วมวิหารศักดิ์สิทธิ์แล้วก็กลายเป็นผู้ช่วยฝึก ไม่มีทักษะที่ชำนาญอะไร แต่การป้องกันผิวทองแดงกระดูกเหล็กของเขากลับมีชื่อเสียงเลื่องลือทั่ววิหารศักดิ์สิทธิ์
ฉินจื่อหลิงยิ้มพูด “ใต้เท้าหม่าหลินระวังด้วยล่ะ ได้ยินว่าใต้เท้าเจิ้งชานเหอช่วงนี้ฝึกฝนทักษะการโจมตีจนสำเร็จแล้ว…”
หม่าหลินหัวเราะฮ่าๆ “วางใจเถอะจื่อหลิง ข้าไม่เป็นอะไรหรอก”
เจิ้งซานเหอถือโล่และดาบก้าวเข้าไปยืนในลานฝึก ในหมู่ครูฝึกดาวสีทองเขาเป็นคนที่ซื่อตรงที่สุดแล้ว หลังจากเริ่มประลองเขาก็แสดงทักษะดาบและวิธีการเดินป้องกัน ไม่ได้ทำร้าย
