้อมานานแล้ว มิสู้ใช้โอกาสในวันนี้ ผู้ดูแลอาวุโสโปรดให้โอกาสด้วย!”
คนตะโกนเยอะขึ้นเรื่อยๆ ถึงขนาดมีนักเรียนจำนวนไม่น้อยก็ตะโกนออกมาเช่นกัน “ใต้เท้าหลินจื้อโปรดรับคำท้า! ใต้เท้าหลินจื้อโปรดรับคำท้า!”
เหลยหงเดิมทีตั้งใจจะปกป้องหลินมู่อวี่ไว้ ไม่ให้เขาต้องประจัญหน้ากับจ้าวจิ้น แต่ตอนนี้ดูท่าจะปกป้องไม่ได้แล้ว ผู้ชมกำลังไม่พอใจ คนตั้งมากมายต้องการให้หลินมู่อวี่ออกมาสู้ การประลองนี้คงยากที่จะหลีกเลี่ยงแล้ว
“หลินจื้อ”
เหลยหงพูดอยู่ไกลๆ “เจ้ายินยอมที่จะประลองกับใต้เท้าจ้าวจิ้นหรือไม่ หากเจ้าไม่ยินยอม ข้าก็ไม่บังคับเจ้า เพราะอย่างไรเสียวันนี้เจ้าก็ประลองไปแล้ว ตามกฏ ไม่มีใครสามารถบังคับให้เจ้าประลองครั้งที่สองได้”
สายตาของหลินมู่อวี่หยุดอยู่ที่ร่างของสือจงไห่ที่อนาถอยู่บนพื้น ผู้ช่วยฝึกได้รับการดูถูกเช่นนี้อีกแล้ว ดูเหมือนสถานะของผู้ช่วยฝึกในวิหารศักดิ์สิทธิ์จะไม่เคยเปลื่ยนไปเลย วินาทีถัดมา แววตาของเขาก็ฉายแววความเด็ดเดี่ยวขึ้นมา ประสานมือคารวะ “ท่านผู้ดูแลอาวุโส ข้ายินดีประลอง แต่ต้องรับปากเงื่อนไขข้าหนึ่งข้อ อนุญาตให้ข้าโจมตีได้ด้วย!”
“อะไรนะ?” เหลยหงตะลึง
ฉินฮ่าวเองก็ตกตะลึง ลุกขึ้นแล้วยิ้มกล่าว “น่าสนใจ ไม่คิดว่าวิหารศักดิ์สิทธิ์ยังมีวีรบุรุษหนุ่มที่กล้าหาญเช่นนี้ ใต้เท้าเหลยหง ข้าว่า…ท่านอนุญาตไปเถอะ อนุญาตให้หลินมู่อวี่โจมตีได้ ถึงจะทำร้ายอีกฝ่ายก็ห้ามเอาผิดเขา เป็นอย่างไร”
เหลยหงกัดฟ
