ักผ่อนตลอดคืนก็ทำให้ปราณยุทธ์ของเขาฟื้นคืนกลับมาแปดส่วน เพียงแต่อาการบาดเจ็บนั้นสาหัสมาก ดังนั้นจึงไม่สามารถขยับตัวมากได้ชั่วคราว มิเช่นนั้นบาดแผลจะปริแตกเอาได้ และกระดูกที่เพิ่งเชื่อมต่อกันก็จะสูญเปล่า เขาก้มมองหน้าอกตัวเอง เห็นผ้าสีขาวที่พันรอบแผลมีรอยปักรูปดอกจื่ออินสีทอง มันเป็นชายกระโปรงของฉินอินที่ฉีกออกมาเพื่อพันแผลให้กับเขา เขารู้สึกถึงกลิ่นหอมของฉินอินที่เหลืออยู่บนผ้า ผู้ที่ได้รับสวัสดิการแบบนี้ในใต้หล้าเกรงว่าคงจะมีแต่เขาเพียงผู้เดียว
พอฟ้าสางพวกเขาก็ออกเดินทางทันที หลังจากออกนอกเขตสุสานมังกรแล้วพวกเขาก็เจอม้าที่ผูกไว้ หลินมู่อวี่สละม้าตัวหนึ่งให้ชวีฉู่ ส่วนถังเสี่ยวซีกับฉินอินนั่งม้าตัวเดียวกัน แล้วทั้งห้าคนก็เดินทางไปตามภูเขาที่ลดเลี้ยว
ผ่านไปสองวัน ก็เข้าสู่เขตป่าล่ามังกรของเชื้อพระวงศ์ ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองหลวงเพียงแค่ระยะเวลาหนึ่งวันเดินทางเท่านั้น
ช่วงบ่าย เวลาให้อาหารม้า
หลินมู่อวี่ถอดชุดคลุมที่ถูกย้อมด้วยเลือดจนแดงฉานออก แล้วนำไปซักในลำธาร รอยเลือดนั้นไหลไปตามกระแสน้ำ เขาขยี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนสะอาด และใช้กิ่งไม้เสียบตากไว้กับอานม้า ถังเสี่ยวซีนึกสนุกแบมือออก ใช้ความร้อนสูงจากวิญญาณยุทธ์จิ้งจอกอัคคีอบเสื้อ แค่แปปเดียวเสื้อก็แห้งแล้ว เพียงแต่เสื้อเขาสะอาดเพียงแค่ภายนอกเท่านั้น เสื้อสีขาวที่หลินมู่อวี่ใส่อยู่ด้านในกับเกราะของวิหารนั้นล้วนถูกเลือดย้อมจนเป็นสีแดง แต่ไม่ส
