“เจ้า…เจ้าคิดจะใช้พลังของข้า เจ้ามีคุณสมบัติพอเช่นนั้นหรือ พลังเจ็ดประทีปทรงพลังที่สุดในใต้หล้า ต้องการร่างและวิญญาณที่แข็งแกร่งมากถึงจะควบคุมมันได้ ร่างกายที่อ่อนแอของเจ้าเช่นนี้จะควบคุมพลังเจ็ดประทีปนี้ได้อย่างไรกัน!”
แต่ก็ยังคงมีพลังจากส่วนลึกของจิตวิญญาณไหลซึมเข้าสู่ร่างกาย พร้อมเสียงโหยหวนเบาๆ แขนขวาของหลินมู่อวี่ปรากฏพลังลึกลับขึ้นอีกครั้ง เขาปล่อยหมัดครั้งที่สองออกไปอย่างไม่ลังเล สองประทีประบำปีศาจ!
หมัดเต็มไปด้วยพลังระบำปีศาจ ชางไป๋เฮ่อเริ่มมีปฏิกิริยา รีบยกมือซ้ายขึ้นมาต้านการโจมตีของหลินมู่อวี่ แต่ก็ไม่สามารถต้านไว้ได้!
“เปรี้ยง!”
หมัดเคลื่อนผ่านฝ่ามือแล้วกระแทกเข้าใส่อกของชางไป๋เฮ่อ เหมือนว่าได้ยินเสียงกระดูกหักดังกร๊อบเบาๆ ชางไป๋เฮ่อยืนไม่อยู่แล้ว ถอยหลังกรูดไปหลายก้าว มือขวาโชกไปด้วยเลือดที่มาจากอกของหลินมู่อวี่ เขากระอักเลือดออกมา เงยหน้ามองหลินมู่อวี่ “เจ้า…ในร่างของเจ้ามีปีศาจชั่วร้าย…”
หลินมู่อวี่ยิ้มอย่างขมขื่น ร่างทั้งร่างทรุดลงบนกระดูกมังกร ถึงขั้นที่ผมของเขาก็เริ่มเปลื่ยนเป็นสีขาว แก่ชราลงอย่างรวดเร็ว พลังเจ็ดประทีปนั้นทรงพลังมาก พลังที่แข็งแกร่งที่สุดในใต้หล้าจะอยู่ใต้การควบคุมในร่างของคนธรรมดาได้อย่างไรกัน แค่ใช้พลังเจ็ดประทีปสองครั้ง สิ่งที่ต้องแลกก็คือสูญเสียสัญลักษณ์แห่งชีวิต—ชราภาพ!
“อาอวี่…”
ฉินอินคุกพระชงฆ์อยู่ตรงนั้น มองหลินมู่อวี่ที่กำลังทรุดอยู่ที่