รวมกันเป็นหนึ่งฟันฉัวะลงไป!
ท่ามกลางเสียงหัวเราะที่ดังก้อง กระบองเพลิงโลกันต์ของชางไป๋เฮ่อโจมตีกลับมา ปราณยุทธ์อันทรงพลังระเบิดออกมา ทำให้หลินมู่อวี่กระเด็นออกไปพร้อมกับกระบี่ กระอักเลือดกลางอากาศ เขาได้รับบาดเจ็บภายใน ขณะเดียวกันไม้เท้าเหล็กวาดเส้นโค้งในอากาศ “ปัง” ปัดดาบอัสนีทลายของฉินเหลยจนกระเด็นออกไป กลิ่นอายสังหารในแววตาของชางไป๋เฮ่อระเบิดออกมา เข้าพุ่งไปข้างหน้าทันที!
“ฉึก!”
เมื่อฉินเหลยก้มหน้าลงไปมอง กลับพบว่าปลายแหลมของไม้เท้าเหล็กแทงทะลุท้องของตนเอง เลือดไหลทะลักออกมา
“ท่านอ๋องน้อย อย่าตำหนิข้าเลย!”
พูดจบ ปราณยุทธ์ของชางไป๋เฮ่อก็ปะทุออกมาอีกครา ปลายแหลมของไม้เท้าหมุนเป็นเกลียวพร้อมปราณยุทธ์ที่เย็นเฉียบ กำลังจะทำลายอวัยวะภายในของฉินเหลยให้กระจุย ในตอนนี้เองด้านหลังศีรษะก็รู้สึกเย็นวูบ เป็นกระบี่ของฉินอิน ชางไป๋เฮ่อรีบเคลื่อนตัวหลบไปอีกด้าน แต่คิดไม่ถึงว่าร่างอ่อนช้อยงดงามของฉินอินคล้ายกับมังกรแหวกว่ายผ่านแขนของเขาไป ฝ่ามือพลันกางออก พลังโซ่สีทองระเบิดเข้าที่หน้าอกของชางไป๋เฮ่อ!
“เปรี้ยง…”
แสงสีทองสาดไปทั่วทุกทิศ การโจมตีไม่อาจสร้างบาดแผลให้กับชางไป๋เฮ่อ เพราะปราณยุทธ์ที่ปกป้องร่างเขานั้นแน่นหนามาก พลังของทั้งสองฝ่ายแตกต่างกันมาก โซ่เทวะของของฉินอินถึงจะแข็งแกร่งอย่างไรก็ไม่อาจทำร้ายเขาได้จริงๆ
“ตายซะ!”
วิญญาณยุทธ์กระบองเพลิงโลกันต์ในมือซ้ายของชางไป๋เฮ่อพลันกวัดแกว่ง โจมตีอ
