ย่างรุนแรงเข้าใส่โซ่เทวะที่ป้องกันตรงอกฉินอิน พริบตาเดียวโซ่เทวะก็แตกกระจุย ฉินอินถอยหลังไปหลายก้าว ทรุดลงหน้าซีดอยู่บนกระดูกมังกร ที่ด้านหลังของนาง จิ้งจอกอัคคีของถังเสี่ยวซีก็พ่นเปลวเพลิงออกมา ชางไป๋เฮ่อรีบควงไม้เท้าเหล็กสกัดเปลวเพลิง เพลิงจากวิญญาณยุทธ์ประจำตระกูลถังแห่งซีไห่ไม่ใช่จะจัดการได้ง่ายๆ หากโดนเผาเข้าละก็ต้องเป็นเรื่องแน่
“จี้ด จี้ด…”
จิ้งจอกอัคคีที่อยู่บนไหล่ของถังเสี่ยวซีร้องอย่างบ้าคลั่ง ราวกับเผชิญหน้ากับศัตรูที่น่ากลัว
“เสี่ยวอิน!”
ถังเสี่ยวซีรีบพุ่งตัวไปข้างหน้า แต่กลับพบฉินอินโบกพระหัตถ์มาทางด้านหลัง ปราณยุทธ์ระเบิดออกมา กระแทกถังเสี่ยวซีจนถอยไปหลายก้าว นางไม่ให้เสี่ยวซีเข้าไปช่วย
……
บนพื้นดิน ฉินเหลยได้รับบาดเจ็บที่ท้อง แต่ยังคงถือดาบอัสนีทลายไว้ เร่งปราณยุทธ์ทั้งร่างออกมา คลื่นพลังสายฟ้าแผ่ออกไปตามพื้นหญ้า เขายังอยากจะพยายามอย่างเอาเป็นเอาตายต่อ และตอนนี้เองเงาดำสายหนึ่งแล่นเข้ามา “ฉึก” ไม้เท้าเหล็กของชางไป๋เฮ่อแทงเข้าที่หน้าอกฉินเหลย ตรึงเขาไว้แน่นกับกระดูกมังกร
“รอความตายเงียบๆ เถอะ ท่านอ๋องน้อย ที่นี่เป็นจุดจบที่ดีที่สุดของท่านแล้ว”
ชางไป๋เฮ่อหัวเราะอย่างเย็นชา ถือกระบองเพลิงโลกันต์เดินไปทางฉินอิน นัยน์ตามีประกายความลำพองใจอย่างที่สุด หัวเราะฮ่าๆ กล่าว “องค์หญิง หากท่านไม่ออกจากเมืองและอยู่ในความคุ้มกันขององครักษ์อวี้หลินนับร้อย ใต้หล้านี้ใครจะสังหารท่านได้
