แต่ท่านกลับวิ่งเข้ามาหาความตายเอง จะโทษข้าไม่ได้”
ปราณยุทธ์ของฉินอินถูกกระบองเพลิงโลกันต์โจมตีจนปั่นป่วน นางนั่งทรุดอยู่ตรงนั้น เงยพระพักตร์มองชางไป๋เฮ่อ ไม่ทรงหวาดหวั่นเลยแม้แต่น้อย
“ฟิ้ว!”
ตอนที่ชางไป๋เฮ่อยกกระบองเพลิงโลกันต์ขึ้น จู่ๆ ก็มีสายฟ้าพุ่งเข้ามาจากด้านข้าง มันคือกระบี่เหลียวหยวนที่ถูกแสงอัสนีห่อหุ้มไว้
“ยังจะมาอีก”
ชางไป๋เฮ่อซัดกระบี่ออกไปอีกครา แต่จังหวะที่กระบี่เหลียวหยวนถูกซัดแล้วหมุนกลับมานั้น ก็ถูกคนผู้หนึ่งคว้าไว้ได้ หลินมู่อวี่ระเบิดเสียงดัง วิญญาณยุทธ์สีครามส่องประกายเรืองรอง กระดูกมังกรกำลังสั่นสะเทือน เถาวัลย์น้ำเต้างอกขึ้นจากกระดูกมังกร พุ่งโจมตีเข้าใส่ชางไป๋เฮ่อ นี่เป็นทักษะพันธนาการ
เงาคนผสานกับประกายของกระบี่ ปราณยุทธ์ของยอดฝีมือขอบเขตปราชญ์โจมตีจนชุดคลุมของเขากระพือ หลินมู่อวี่แทบจะใช้พลังทั้งหมดที่มีใส่เข้าไปในกระบี่ แก่นเพลิงมังกรไหลวนรอบกระบี่ ตัวเขาลอยอยู่กลางอากาศแล้วโจมตีลงมา กระบี่หมุนอย่างรวดเร็ว นี่คือการโจมตีที่ทรงพลังที่สุดของเขาแล้ว
เกลียวเพลิงมังกรคลั่ง!
ชางไป๋เฮ่อหรี่ตาลง เขารู้สึกได้ถึงความร้ายกาจของการโจมตีนี้ อดที่จะจิ๊ปากเอ่ยขึ้นด้วยความประหลาดใจ “ใช้ได้เหมือนกันนี่ ที่แท้ก็มีฝีมืออยู่บ้าง มิน่าตาเฒ่าเหลยหงถึงให้ความสำคัญกับเจ้านัก!”
พูดจบ ชางไป๋เฮ่อพลันผสานกระบองเพลิงโลกันต์ให้กลายเป็นกลุ่มเปลวไฟขึ้นบริเวณหน้าอก ตะโกนเสียงดังออกมา “ทัก
