อดทนดังคาด หลินมู่อวี่ยื่นโอสถฟื้นสภาพขวดหนึ่งให้เขา พร้อมเอ่ยว่า “พี่ฉินเหลย รีบใช้โอสถฟื้นสภาพนี่เถอะ โอสถฟื้นสภาพชนิดนี้สามารถฟื้นฟูอาการบาดเจ็บได้อย่างรวดเร็ว มันจะทำให้ท่านดีขึ้น”
“อืม ขอบใจเจ้ามากอาอวี่!”
ฉินเหลยรับโอสถมาแล้วก็ฉีกขากางเกงออก เทยาลงไปบนปากแผลพร้อมกับเม้มปากแน่น เขายิ้มแล้วพูดขึ้น “อาอวี่ ต้นจิ้นหมู่นี้อายุเจ็ดพันปี หากเจ้าต้องการละก็ วิญญาณสัตว์นี่ยกให้เจ้า ตอนนี้ข้ายังฝึกไม่ถึงขั้นที่จะต้องทะลวงระดับ ดูดซับวิญญาณสัตว์ตัวนี้ไปก็เสียเปล่า”
หลินมู่อวี่ยิ้มอย่างยินดี “เช่นนั้นข้าก็ไม่เกรงใจแล้วนะขอรับ”
“อือ ไปเถอะ!”
เมื่อมาถึงข้างๆ ซากของต้นจิ้นหมู่ เขาก็เรียกวิญญาณยุทธ์น้ำเต้าออกมาโดยพลัน น้ำเต้าสีส้มสัมผัสถึงพลังวิญญาณที่อุดมสมบูรณ์นี้ได้ทันที มันดูดซับอย่างตะกละตะกลาม หลินมู่อวี่เรียกติ่งหลอมอาวุธขึ้นมา แล้วหลอมวิญญาณสัตว์ด้วยความเร็วอย่างยิ่งยวด
“กี้ กี้…”
หลังจากทำการหลอมไปเกือบสามสิบนาที วิญญาณสัตว์ก็มีเสียงของต้นจิ้นหมู่ดังลอดออกมา มันกำลังต่อต้าน ดูเหมือนว่ามันจะไม่ยินยอมเป็นเครื่องสังเวยให้แก่น้ำเต้า แต่การต่อต้านนี้เห็นได้ชัดว่าไร้ประโยชน์ หลินมู่อวี่บังคับเร่งไฟปฐพี ซึ่งเป็นเพลิงชั้นที่สามของติ่งหลอมอาวุธ และหลอมส่วนที่บริสุทธิ์ที่สุดของวิญญาณสัตว์อย่างรวดเร็ว!
“วิ้ง วิ้ง…”
น้ำเต้าดูดซับพลังจนเต็มที่แล้วก็เกิดแสงวูบวาบ และหลังจากดูดซับวิญญาณสัตว์ของต้น
