วัลย์เอ็นมังกรให้เจอในตอนเช้า!”
“อืม…”
แต่ฉินอินมีความละเอียดลออมากกว่า นางตรัสถามขึ้น “ฝันร้ายหรือ”
“เอ้อ…จะว่าอย่างนั้นก็ได้!” เขายิ้มน้อยๆ แล้วส่ายหัว “อาจจะเป็นเพราะเมื่อตอนกลางวันเหนื่อยเกินไปน่ะพ่ะย่ะค่ะ”
“อืม”
หลังจากกินอาหารเช้าแล้ว ทั้งสี่คนก็ออกเดินลึกเข้าไปในป่าต่อ
จิ้งจอกอัคคีที่สวยงามกำลังวิ่งวนไปมาบนไหล่ของถังเสี่ยวซี และมองไปรอบๆ อย่างกระสับกระส่าย มันร้องเสียงแหลม “จี๊ด จี๊ด” อยู่ตลอดเวลา จนถังเสี่ยวซีรู้สึกประหลาดใจ “เจ้าเป็นอะไรไปเหรอ”
จิ้งจอกอัคคีพูดไม่ได้ มันยังคงร้องจี๊ดจี๊ดไปยังทิศทางหนึ่ง
ถังเสี่ยวซีหรี่ตาคู่งามลง แล้วยิ้ม “ข้าเดาว่าพวกเราจะหากระดูกมังกรเจอได้ทางทิศนั้น พวกเราไปกันเถอะ!”
ในเมื่อไม่มีใครรู้ว่าจะสามารถหากระดูกมังกรเจอได้ที่ใด ฟังเสียงชี้นำของจิ้งจอกอัคคีก็ดูเหมือนจะเป็นทางเลือกหนึ่ง ดังนั้นคนทั้งกลุ่มจึงเดินไปยังทิศที่มันชี้นำ
หลายชั่วโมงผ่านไปอย่างรวดเร็ว ในตอนที่ข้ามเขาลูกเล็กๆ นั้น จู่ๆ ถังเสี่ยวซีก็เกิดอาการตกตะลึง “ว้าว…”
หลินมู่อวี่รีบเดินขึ้นหน้ามา แล้วก็เห็นภาพที่น่าตื่นตะลึงเช่นกัน ท่ามกลางขุนเขาที่ยิ่งใหญ่ มีร่างยาวร่างหนึ่งที่มีลักษณะเหมือนมังกรนอนอยู่ เพียงแต่ไม่ใช่มังกรแท้ห้าเล็บ เป็นแค่มังกรดิน แต่ก็ยังถือว่าเป็นมังกรชนิดหนึ่งได้อยู่
“หาเจอแล้ว!”
เขาพุ่งลงเนินไปอย่างปีติยินดี กระโดดเพียงครั้งเดียวก็ไปอยู่บนโครงกระดูกมังกรตัวนั้น แ
