ีบพุ่งเข้าไปอย่างเร็ว ยกนิ้วมือขึ้น ควบคุมกระบี่ให้กวาดไปที่พื้น ปราณกระบี่พุ่งออกไปจัดการพุ่มไม้ที่เหลืออยู่ให้กลายเป็นผุยผง
ในที่สุดก็เห็นร่างหลักของผู้ลอบโจมตีที่หลังพุ่มไม้ มันเป็นต้นไม้ใหญ่สีดำ อีกทั้งลำต้นและกิ่งไม้ของมันกำลังขยับเคลื่อนไหว ทุกกิ่งก้านของมันเหมือนแขน ยามที่มันขยับเคลื่อนไหวมองแล้วรู้สึกขนลุก ฉินอินอดที่จะหรี่ดวงพระเนตรคู่งามไม่ได้ “นี่มันปีศาจบ้าอะไร”
ฉินเหลยมีประสบการณ์มาก เขาใจหายวาบ “มันคือต้นจิ้นหมู่! แถมยังเป็นต้นจิ้นหมู่อายุเจ็ดพันปีด้วย ทุกคนระวังตัวให้ดี แขนของต้นจิ้นหมู่ยืดหดได้ มีพลังโจมตีที่น่าตกตะลึง ต้นจิ้นหมู่จะปรากฏขึ้นในสถานที่ที่ไม่ค่อยมีมนุษย์เท่านั้น ชื่อของมันมาจากตำนาน ‘จิ้นหมู่’ ที่มีแขนจำนวนนับไม่ถ้วน น่ากลัวเป็นอย่างมาก ทุกคนระวังตัวให้ดี อาอวี่ พวกเราบุก!”
หลินมู่อวี่พุ่งเข้าโจมตี กำแพงน้ำเต้ากลายเป็นโล่ป้องกันที่สมบูรณ์แบบเขา แขนนับร้อยของต้นจิ้นหมู่เปลื่ยนเป็นเถาวัลย์แทงเข้าใส่กระดองเต่าทมิฬ กระดองเต่าทมิฬแตกเป็นเสี่ยงๆ จึงทำให้เลือดลมของเขาแปรปรวน เกือบจะได้รับบาดเจ็บ ขณะที่พุ่งออกไปโจมตีมือทั้งสองของเขาก็กางออก เปลวเพลิงไหลวนอยู่รอบแขนทั้งสอง ใช้ทักษะอัคคีควบคุมกระบี่เหลียวหยวนให้กลายเป็นปราณกระบี่หลายสายเข้าฟันรอบๆ ต้นจิ้นหมู่
“ฉัวะ…ฉัวะ…”
แขนของต้นจิ้นหมู่โดนตัดขาดไปทีละเส้น ของเหลวสีเขียวสาดกระเซ็นออกมา
ฉินเหลยก็เริ่มเปิดฉากโจม
