มัดเสียงปีศาจซัดเข้าใส่ดวงตาของมันทันที มันร้องโหยหวนแล้วถอยออกไป จังหวะนั้นเองหางของมันกระตุกอย่างแรง กระบี่เหลียวหยวนพุ่งลงมาตามลม แทงทะลุหางของกิ้งก่าอัคคี ตรึงหางของมันไว้กับก้อนหิน คราวนี้จะหนีก็หนีไม่พ้นแล้ว
ฉินเหลยหัวเราะฮ่า กระโจนตัวขึ้นกลางอากาศ ยกดาบอัสนีทลายขึ้น สายฟ้าไหลเวียนอยู่รอบดาบอัสนีทลาย การโจมตีที่รุนแรงกึกก้องนี้คงจะเป็นกระบวนท่าเด็ดของฉินเหลยกระมัง
“อัสนีกัมปนาท!”
“ฉัวะ” การโจมตีเดียว เลือดสาดกระเซ็น ทักษะดาบของฉินเหลยนั้นรุนแรง ไม่น่าเชื่อว่าจะฟันคอกิ้งก่าไฟขาดในดาบเดียว ไม่เพียงเท่านี้ ร่างของเขาเต็มด้วยพลังลมที่เย็นยะเยือก และจู่ๆ ก็จับดาบฟาดไปข้างหน้าทันที พร้อมเสียงตะโกนว่า “มังกรพิฆาต!”
เลือดเนื้อกระจุยกระจาย ฉากสังหารตรงหน้าไม่เหมาะสำหรับเด็กอยู่บ้าง กิ้งก่าไฟถูกฉินเหลยฟันจนกลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย คลับคล้ายคลับคลาว่าได้ยินเสียงร้องของมังกรเบาๆ ในตัวของฉินเหลยจะต้องมีพลังมังกรอยู่เป็นแน่ มิเช่นนั้นพลังทำลายล้างของเขาคงจะไม่รุนแรงถึงขนาดนี้
“หมับ!”
หลินมู่อวี่คว้ากระบี่เหลียวหยวนที่บินหมุนกลับมาแล้วกล่าว “พี่ฉินเหลย ท่านอย่าฟันอีกเลย เจ้ากิ้งก่าไฟเละกระจุยเป็นชิ้นๆ แล้ว เดี๋ยวเสี่ยวซีจะหลอมวิญญาณสัตว์ยังไงล่ะ”
“อ่า จริงด้วย…” ฉินเหลยผู้คลั่งยุทธ์จึงรีบเก็บดาบ ยิ้มแหะๆ “องค์หญิงซี ดูดซับวิญญาณสัตว์ได้แล้วขอรับ สัตว์วิญญาณสามพันสี่ร้อยปีตัวนี้น่าจะเพียงพอท