ุธจะเป็นของจริง
“อา…”
ฉินอินผ่อนลมหายใจแผ่วเบา เมื่อลืมพระเนตรขึ้น ทั้งหลินมู่อวี่และฉินเหลยต่างชะงักไป ในเวลานี้แววพระเนตรของฉินอินเพิ่มความน่าหลงใหลมากยิ่งขึ้น สายพระเนตรที่ลุ่มลึก ความมีชีวิตชีวาอย่างน่าประหลาดนั้นดูสวยงามเป็นประกาย นอกจากนี้บุคลิกของนางก็ดูเหมือนจะมีการเปลี่ยนแปลงเช่นกัน ถึงขั้นที่ทำให้หลินมู่อวี่รู้สึกถึงแรงกดดันเบาๆ นี่คือสัญญาณที่บอกให้รู้ถึงความห่างชั้นกันของขอบเขตพลัง!
“เสี่ยวอินเข้าสู่ขอบเขตนภาแล้วหรือ” ถังเสี่ยวซียิ้มถาม
“อือ…”
ฉินอินแย้มพระโอษฐ์เล็กน้อย ก่อนยกพระหัตถ์ขวาขึ้น ค่อยๆ ปล่อยพลังออกมาเบาๆ ครั้งนี้ที่ปรากฏขึ้นไม่ใช่ปราณแท้ แต่เป็นปราณยุทธ์สีขาวบริสุทธ์ หลังจากเข้าสู่ขอบเขตนภา ร่างกายจะเปลี่ยนปราณแท้ให้กลายเป็นปราณยุทธ์อัตโนมัติ เป็นการพัฒนาแบบก้าวกระโดด!
พริบตานั้น ฉินอินรู้สึกดีพระทัยเป็นที่สุด พระเนตรคู่งามจ้องหลินมู่อวี่อย่างลึกซึ้ง “อาอวี่ ขอบใจเจ้ามาก!”
หลินมู่อวี่ยิ้ม ประสานมือคารวะ “การรับใช้องค์หญิงเป็นหน้าที่ของกระหม่อมอยู่แล้วพ่ะย่ะค่ะ”
อย่างไรเสียเขาก็เป็นสมาชิกคนหนึ่งของวิหารศักดิ์สิทธิ์ ต้องจงรักภักดีต่อราชวงศ์อยู่แล้ว ถึงแม้องค์หญิงจะปฏิบัติต่อเขาอย่างดี แต่หลินมู่อวี่ก็ยังคงรักษาระยะห่างไว้ ด้วยสถานะที่แตกต่างกัน หากตัวเขาได้ใจจนลืมตนขึ้นมา อาจจะเป็นการรนหาที่ตาย นี่ก็เป็นข้อดีของหลินมู่อวี่เช่นกัน ไม่ว่าเมื่อใดก็ยังคงรักษาไว้ซึ
