ฝึกในป่าล่ามังกรกับถังเสี่ยวซีและหลินมู่อวี่แค่สามคน ไม่คิดเลยว่าจะต้องเดินทางเป็นกองทัพเช่นนี้ แต่นางก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะอย่างไรเสียนางก็เป็นรัชทายาท บางทีนี่ก็อาจจะเป็นสิ่งที่ต้องแลกของการอยู่เหนือคนนับหมื่น
ฉินเหลยและเฟิงจี้สิงสวมชุดเครื่องแบบขององครักษ์อวี้หลินชุดขาว ขนาบข้างซ้ายและขวาของฉินอิน ส่วนถังเสี่ยวซีกลับขี่ม้าข้างหลินมู่อวี่อยู่ด้านหลัง กลุ่มทหารม้าเร็วด้านหน้ารับหน้าที่สอดแนม เคลื่อนขบวนออกจากเมืองไปอย่างยิ่งใหญ่ ถึงขั้นที่หลินมู่อวี่ไม่มีเวลากลับวิหารศักดิ์สิทธิ์ไปเก็บสัมภาระ แต่แค่มีกระบี่เหลียวหยวนก็พอแล้ว เขาไม่ได้ต้องการสิ่งใดเพิ่ม
หลังจากตะวันตกดิน พวกเขาก็เข้าสู่ป่าล่ามังกร
เนื่องจากยังอยู่ในป่าล่ามังกรชั้นนอก ดังนั้นทุกคนจึงค่อนข้างผ่อนคลาย แต่ยามราตรีที่ดวงดาวเต็มฟ้า รวมกับเสียงร้องของแมลงทำให้ทุกคนยังสบายอกสบายใจอยู่
ข้างกระโจมสีขาว หลินมู่อวี่ถือกระบี่เหลียวหยวนเดินเข้าไปในพงหญ้า เขามองไปรอบๆ แต่ก็ไม่เห็นสมุนไพรอะไรที่เรืองแสงได้ ดูท่าใกล้เมืองหลันเยี่ยนแบบนี้คงไม่น่ามีหญ้าราตรีกระจ่าง
