้คมจนเกิดเสียงขึ้น หินลับมีดสีชาดเป็นหินแข็งชนิดหนึ่ง และเป็นหินลับมีดที่ดีที่สุดในจักรวรรดิ ยามที่เสียงลับมีดของเขาดังขึ้น ดูเหมือนว่าเสียงนี้จะใช้เป็นการดูถูกและท้าทายศัตรูอย่างหนึ่ง โชคดีที่หลินมู่อวี่มีจิตใจแน่วแน่มั่นคง จึงไม่สนใจแม้แต่นิดเดียว
“การพิพากษา เตรียมพร้อม เริ่มได้!” ผู้ดูแลเกอหยางตะโกนเสียงดังลั่น
โอวหยางชิวพุ่งตัวออกไปยืนกลางโถงใหญ่ เท้าเหยียบอยู่บนพื้นหิน ปราณยุทธ์หลายสายปรากฏขึ้นมาทันที วิญญาณยุทธ์พันอยู่บนไหล่ มุมปากมีรอยยิ้มเหยียดหยาม “หลินจื้อ เจ้ารนหาที่ตายเองนะ!”
หลินมู่อวี่เดินเข้าไปกลางโถงใหญ่ โดยยืนห่างจากโอวหยางชิวประมาณสิบเมตร แล้วเปล่งเสียงเบาๆ คลื่นอากาศปรากฏขึ้นรอบตัว แถมครั้งนี้เขาไม่ทีท่าว่าจะเรียกกระดองเต่าทมิฬและปราการเกล็ดมังกรขึ้นมาเลยด้วย
“หลินจื้อสละการป้องกัน เขาเสียสติไปแล้วงั้นหรือ” ผู้ช่วยฝึกผู้หนึ่งเอ่ยขึ้นด้วยความตกตะลึง
จางเหว่ยขมวดคิ้วแน่น
……
“ตายซะ!”
โอวหยางชิวตะโกนลั่น ทั่วร่างเต็มไปด้วยปราณยุทธ์ เขากางมือออก แล้วใช้ปราณควบคุมกระบี่ให้พุ่งใส่หลินมู่อวี่ ยังไม่ทันได้เข้าใกล้หลินมู่อวี่ โอวหยางชิวก็รวบรวมพลังงานสร้างดาบจากปราณยุทธ์ถึงสิบสายขึ้นรอบกาย เสียงบุกโจมตีดังกัมปนาทขึ้น!
หลินมู่อวี่เล็งหาจังหวะ ยกมือซ้ายขึ้นอย่างฉับพลัน ธาตุวายุที่สะสมมานานก็ส่งเสียงกรีดร้องออกมา นี่ก็คือทลายวายุที่ใช้ลมควบคุมกระบี่นั่นเอง แม้ว่าพลังนี้จะไม่
