“ใช้น้ำควบคุมกระบี่ เป็นรูปแบบการโจมตีแบบกระจาย…”
หลินมู่อวี่รีบหยุดมือลงอย่างรวดเร็ว เพราะใช้ปราณเยอะเกินไปทำให้เลือดลมปั่นป่วน จึงยิ้มพูด “เสี่ยวซี กระบวนท่านี้เป็นอย่างไรบ้าง งดงามพอไหม”
ถังเสี่ยวซีตัวแข็งเป็นหินไปแล้ว ผ่านไปครู่ใหญ่ถึงได้กะพริบตาแล้วเอ่ยขึ้น “ยะ…ยอดเยี่ยมมาก…”
ประโยคนี้ทำให้ความมั่นใจของหลินมู่อวี่แทบจะเอ่อล้นออกมา เขาหัวเราะ “นั่นมันแน่นอน ท่านี้ตั้งชื่อว่าอะไรดีล่ะ”
ถังเสี่ยวซีตอบ “ข้าเคยเห็นยอดฝีมือด้านควบคุมกระบี่ใช้เคล็ดหมื่นกระบี่ คล้ายกันแบบนี้แหละ แต่กระบวนท่าของเจ้าใช้น้ำเป็นสื่อ ถ้ายังไง…ตั้งชื่อว่าหมื่นกระบี่น้ำแข็งดีไหม”
“อืม ตกลง!”
“ยังมีอีกไหม” ถังเสี่ยวซีถามเสียงแผ่ว
“ยังมีท่าสุดท้าย เป็นท่าที่มีแรงระเบิดรุนแรงที่สุด”
“อืม แสดงให้ข้าดูหน่อยสิ!”
“ได้สิ!”
……
หลินมู่อวี่พึมพำ ทันใดนั้นกระบี่เหลียวหยวนก็ลอยตั้งขึ้นมาอยู่ตรงหน้า สองมือเขากางออก แก่นเพลิงมังกรแผ่คลุมอยู่ตามนิ้วมือ และค่อยๆ กลายเป็นโซ่อัคคีเชื่อมฝ่ามือกับกระบี่เข้าด้วยกัน หลังจากแรงหมุนเกลียวทำงาน กระบี่เหลียวหยวนเริ่มหมุนอย่างช้าๆ แก่นเพลิงมังกรกลางฝ่ามือเลื้อยพันกระบี่ขึ้นไปเป็นเกลียวราวกับมังกรตัวยาว พร้อมเสียงคำรามของมังกร หลินมู่อวี่ตะโกน “ไปเถอะ!”
“ฟิ้ว!”
กระบี่ส่งเสียงร้องแล้วบินออกไปพร้อมเกลียวอัคคีอันรุนแรง พลังงานความร้อนแผ่กระจาย สระน้ำด้านข้างส่งเสียงซี่ๆ ส่วนเป้าหมายของหลิน
