มู่อวี่ก็คือก้อนหินยักษ์ที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางอย่างน้อยห้าเมตร แถมยังเป็นหินสีดำที่มีความเเข็งมาก!
“เปรี้ยง!”
ท่ามกลางเสียงดังกึกก้อง เศษหินกระจุยกระจาย หลินมู่อวี่แบมือออก กำแพงน้ำเต้าก็ปรากฏขึ้น ปกป้องตัวเขากับถังเสี่ยวซีไว้ แต่การโจมตีนี้ทำให้เกิดคลื่นลมกวาดไปทั่วลานกว้าง จนห้องครักษ์ที่เฝ้าอยู่ด้านนอกต้องเคาะประตูถาม “องค์หญิง ด้านในเกิดเสียงดัง ไม่เป็นอะไรใช่ไหมพ่ะย่ะค่ะ”
“ข้าไม่เป็นอะไร พวกเจ้าไม่ต้องเข้ามา” ถังเสี่ยวซีตอบกลับไปเสียงดัง
“พ่ะย่ะค่ะ องค์หญิง!”
……
“ใช้ไฟควบคุมกระบี่” หลินมู่อวี่สงบจิตใจ เอ่ยเสียงเรียบ “เปลวไฟคือต้นกำเนิดของพลัง บวกกับการเจาะของพลังเกลียว ทำให้ความแรงและพลังการแทงทะลุของท่านี้แข็งแกร่งกว่าทุกกระบวนท่าของข้า แต่มีข้อด้อยเหมือนกับทลายวายุที่ต้องใช้เวลาสะสมพลังค่อนข้างนาน ว่ากันว่าความเร็วในการเปลี่ยนปราณยุทธ์ให้เป็นพลังจะเร็วขึ้น ถ้าข้าไปถึงขอบเขตนภา บางทีอาจพัฒนากระบวนท่านี้ให้ดีขึ้นได้ เสี่ยวซี เจ้าว่าท่านี้เป็นอย่างไรบ้าง ตั้งชื่อว่าอะไรดี”
ถังเสี่ยวซีรู้สึกจิตใจไม่สงบมากขึ้นกว่าเดิม แก้มถูกความร้อนแผดเผาจนแดง นางเอ่ย “เมื่อครู่ข้าได้ยินเสียงร้องแว่วๆ ของมังกร มู่มู่ กระบวนท่าของเจ้ามีพลังมังกรได้อย่างไร หรือว่าจะเป็น…กระดูกมังกรที่ข้าให้เจ้าไปคราวก่อน”
“ใช่แล้ว เสี่ยวซีเจ้านี่ฉลาดจริงๆ!”
“แบบนี้นี่เอง ชื่อเกลียวเพลิงมังกรคลั่งก็แล้วกัน กระบวนท่
