านี้งดงามจริงๆ!”
“อื้ม”
หลินมู่อวี่ยืนภูมิใจอยู่กลางลานบ้าน ผู้เฒ่ากระบี่ถ่ายทอดจิตกระบี่และการใช้จิตควบคุมกระบี่ให้เขา ถือว่าเป็นอาจารย์ผู้มีบุญคุณที่สอนทักษะกระบี่เบื้องต้นของเขา ทว่าสองสามวันนี้เขาบรรลุวิชาการใช้ธาตุทั้งสี่ควบคุมกระบี่ด้วยตนเอง ฝีมือแซงหน้าอาจารย์ บางทีอาจพูดได้ว่า เขาเหนือกว่าอาจารย์ของเขาไปแล้ว
ถังเสี่ยวซีที่อยู่ด้านข้างกลับอารมณ์ไม่ดี
“เป็นอะไรไปน่ะเสี่ยวซี” เขาถามเป็นห่วง
ถังเสี่ยวซีเงยหน้าขึ้น ดวงตาเป็นประกายคู่นั้นมองเขา แล้วพูด “ตอนที่อยู่เมืองหยินซาน เจ้ายังอ่อนแออยู่เลย ต้องให้ข้าคุ้มครอง แต่พอมาถึงเมืองหลันเยี่ยน มู่มู่ก็มีฝีมือเหนือกว่าข้าซะแล้ว พลังของข้าห่างชั้นจากเจ้ามากเหลือเกิน…”
“ไม่เห็นจะเป็นไรเลย ต่อไปข้าก็สามารถปกป้องเจ้าได้ยังไงล่ะ” เขายิ้มสดใส
ถังเสี่ยวซีรู้สึกอบอุ่นใจ พยักหน้าอย่างเป็นสุข แต่ก็แสดงออกชัดเจนมากไม่ได้ จึงมุ่ยปากเล็กๆ ก่อนพูดว่า “มู่มู่ เจ้าใกล้จะถึงขอบเขตนภาแล้วใช่ไหม”
“ตอนนี้ข้าถึงขั้นปราชญ์สงครามระดับห้าสิบเก้าแล้ว อีกแค่ก้าวเดียว แต่ก็ยังทะลวงระดับไม่เสียที” หลินมู่อวี่ส่ายศีรษะ พูด “คงจะต้องรอจังหวะ ข้าว่าจะหาเวลาไปฝึกฝนในป่าล่ามังกรเสียหน่อย เกิดโชคดีเจอสัตว์วิญญาณที่เหมาะสมขึ้นมา จะได้ช่วยให้ข้าผ่านเข้าสู่ขอบเขตนภา!”
“อืม ข้าจะไปกับเจ้าด้วย! แล้วก็ เจ้าห้ามลืมนัดของเราเด็ดขาดเลยนะ อีกสามวันก็คือเทศกาลซั่งซี นี่เทียบเชิ
