“อาจารย์ ข้าทำสำเร็จแล้ว!”
หลินมู่อวี่กระโดดตัวลอย ดีใจเป็นอย่างมาก
ผู้เฒ่ากระบี่ก้าวออกมาจากห้องอีกครั้ง ยิ้มพูด “ดีมาก พรสวรรค์ของเจ้าหาได้ยากยิ่งบนโลกใบนี้”
“อาจารย์ ขั้นต่อไปต้องเรียนอะไรหรือ ท่านจะถ่ายทอดเพลงกระบี่ของทักษะควมคุมกระบี่ให้ข้าใช่หรือไม่” คำถามของหลินมู่อวี่เปี่ยมไปด้วยความหวัง
“เพลงกระบี่?”
ผู้เฒ่ากระบี่อดหัวเราะไม่ได้ ลูบเคราตอบ “อาอวี่ การใช้จิตควบคุมกระบี่ไม่มีเพลงกระบี่หรอก เจ้าอยากจะใช้ยังไงก็ได้ ขอแค่เจ้าชนะคู่ต่อสู้ได้ กระบวนท่าใดๆ ก็ล้วนแต่เป็นเพลงกระบี่ของเจ้า! แม้แต่ตัวข้าเองก็ไม่มีเพลงกระบี่ สิ่งเดียวที่สอนเจ้าได้…ก็คือเคล็ดวิชาเล็กๆ น้อยๆ ไม่กี่กระบวนท่าเท่านั้นเอง!”
“อาจารย์โปรดชี้แนะด้วย!”
“ดูให้ดีล่ะ!”
ผู้เฒ่ากระบี่ยกฝ่ามือขึ้นช้าๆ กระบี่ชิงเฟิงที่อยู่บนชั้นวางกระบี่ใกล้ๆ หลุดออกจากฝักทันที ส่งเสียงร้องเบาๆ ราวกับมีชีวิต ตั้งตรงอยู่กลางอากาศ แล้วค่อยๆ หมุนวนตามการเคลื่อนไหวของผู้เฒ่ากระบี่ เกิดเป็นกระแสลม พริบตาเดียวกระแสลมโดยรอบก็ก่อตัวขึ้นเป็นรูปกระบี่ ผู้เฒ่ากระบี่เปล่งเสียง กลุ่มกระบี่ที่มีกระบี่ชิงเฟิงเป็นศูนย์กลางพุ่งเข้าใส่แผ่นหินด้านหน้าอย่างรวดเร็ว
“เปรี้ยง…”
เกิดเสียงดังกึกก้อง แผ่นหินเเตกเป็นเสี่ยงๆ
หลินมู่อวี่มองตะลึง แผ่นหินนี้หนาอย่างน้อยหนึ่งเมตร แต่กระบี่ชิงเฟิงเล่มนั้นเป็นแค่กระบี่ธรรมดา พลานุภาพของทักษะควบคุมกระบี่ช่างน่าตกใจเสียจ
