ริง
ผู้เฒ่ากระบี่ยิ้ม “ทักษะควบคุมกระบี่ที่ข้าฝึกแบ่งได้เป็นสองรูปแบบ แบบแรกคือการรวม ก็คือการโจมตีเมื่อครู่นี้ รวมพลังไปที่จุดเดียวเพื่อโจมตีคู่ต่อสู้ อีกรูปแบบหนึ่งคือกระจาย ก็คือกระจายพลังออกไป โจมตีวงกว้าง ทำให้ศัตรูไร้ทางหลบหนี ทักษะควบคุมกระบี่เเม้ว่าจะเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอด แต่จะเปลี่ยนอย่างไรก็ไม่พ้นสองรูปแบบนี้ นั่นก็คือการรวมและกระจาย”
ขณะที่พูด ผู้เฒ่ากระบี่โบกแขนเบาๆ กระบี่ชิงเฟิงเล่มนั้นก็ลอยขึ้นฟ้า พริบตาเดียวก็เปลี่ยนเป็นกระบี่จำนวนนับไม่ถ้วนตกลงมาจากท้องฟ้า ในนั้นมีเพียงเล่มเดียวที่เป็นกระบี่จริง ที่เหลือเป็นกระบี่ปราณที่เกิดจากปราณยุทธ์ของผู้เฒ่ากระบี่ แต่ก็มีพลานุภาพรุนแรงเหมือนกัน พริบตาเดียวแผ่นหินในลานบ้านก็เต็มไปด้วยรูพรุน
“……”
หลินมู่อวี่ตะลึงตาค้าง “ข้าต้องทำยังไงถึงจะทำได้แบบนี้”
ผู้เฒ่ากระบี่หัวเราะลั่น “เจ้าฝึกการรวมก่อนก็แล้วกัน ห้ามใช้มือจับกระบี่ ใช้กระบี่ของเจ้าซัดแผ่นหินให้แตก ก็ถือว่าสำเร็จเบื้องต้นแล้ว”
“ขอรับ อาจารย์!”
กระบี่เหลียวหยวนอยู่ไกล หลินมู่อวี่ค่อยๆ แบมือออก สัมผัสวิญญาณกระบี่ที่อยู่ในกระบี่ ส่วนวิญญาณมังกรไฟก็ตอบรับอย่างรวดเร็วด้วยอารมณ์ตื่นเต้น แต่กระบี่เหลียวหยวนเพียงแค่สั่นเบาๆ และไม่ขยับเขยื้อนเลย
“ตั้งสมาธิให้แน่วแน่” ผู้เฒ่ากระบี่พูดอยู่ข้างๆ “ต้องทำจิตให้สงบว่างเปล่าถึงจะไปถึงขอบเขตสูงสุดของการบังคับกระบี่ได้!”
“ขอรับ อาจารย์!”
หลิน
