มู่อวี่ลองฝึกต่อ เขาทำใจให้สงบอย่างรวดเร็ว นิ้วชี้และนิ้วกลางติดกันเป็นเหมือนกระบี่ จิตและวิญญาณกระบี่ขานรับกันและกัน วิญญาณมังกรไฟในกระบี่ท่าทางดีใจ
“ลอย!”
เขาเปล่งเสียง คราวนี้กระบี่เหลียวหยวนส่งเสียงดัง “วิ้ง” กระบี่ค่อยๆ ลอยขึ้นมา หลินมู่อวี่ตื่นเต้นดีใจเป็นอย่างมาก บังคับปลายกระบี่เหลียวหยวนให้เล็งไปที่แผ่นหิน ส่งพลังออกไปทันที “ไป!”
“ฟิ้ว!”
กระบี่ยาวบินออกไปอย่างรวดเร็ว เกิดเสียงดัง “เปรี๊ยะ” กระบี่แทงเข้ากลางแผ่นหิน แต่ไม่ทะลุ
ผู้เฒ่ากระบี่ยืนหัวเราะอยู่ข้างๆ เอ่ยเตือน “อาอวี่ สมาธิเจ้ายังไม่นิ่งพอ ส่งจิตของเจ้าเข้าไปในกระบี่และประสานกับวิญญาณกระบี่ให้ได้ ถึงจะเกิดพลังมหาศาลขึ้นมา ระดับการประสานของเจ้าตอนนี้แม้แต่ส่วนเดียวก็ยังไม่ถึง จงฝึกต่อไปเถอะ!”
“ขอรับ อาจารย์!”
……
ฝึกติดต่อกันกว่าพันครั้ง ในที่สุดตอนที่ฟ้ากำลังจะสว่าง หลินมู่อวี่กางฝ่ามือออก ใช้จิตบังคับกระบี่เข้าโจมตีส่วนยอดของเเผ่นหินจนแหลกละเอียด แถมบนหินก้อนมหึมานี้ก็เต็มไปด้วยรูพรุนนับพันรู คืนนี้มันถูกเขาทรมานมาพอแล้ว
“ไม่เลว”
ผู้เฒ่ากระบี่ปรากฏตัวขึ้นที่ด้านหลังของลูกศิษย์ผู้ขยันขันแข็งอีกครั้ง ยิ้มพูด “อาอวี่ ทักษะควบคุมกระบี่ของเจ้าเริ่มเป็นรูปเป็นร่างแล้ว…”
“ขอบคุณท่านอาจารย์!”
“อย่าได้ใจไปนัก นี่เป็นแค่ความสำเร็จเล็กๆ เท่านั้น เจ้ายังต้องเรียนรู้อีกมาก!”
ผู้เฒ่ากระบี่ลูบเคราพึมพำแล้วเอ่ยขึ้น “ความเร็วและพลัง
