ยงพอที่จะได้รับบัตรนี้กระมัง”
จินเสี่ยวถังยิ้มขำ เอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ท่านอาจารย์ฉลาดแบบที่ข้าคิดไว้เลย ความจริงต้องมียอดซื้อขายห้าแสนจึงจะได้รับบัตรเพชร เพียงแต่ท่านอาจารย์ค่อนข้างจะพิเศษหน่อยเจ้าค่ะ”
“ทำไมข้าถึงพิเศษล่ะ”
“เพราะว่าท่านเป็นผู้เดียวที่สามารถปรุงฝันคืนสู่สูงสุดได้ ในโลกแห่งการหลอมโอสถนั้นไม่เคยพบมาก่อนเจ้าค่ะ” พูดจบจินเสี่ยวถังก็คารวะอีกครั้ง พร้อมยิ้มพูด “ท่านอาจารย์หลินจื้อ ถ้าท่านยังจะปรุงฝันคืนสู่สูงสุดอีก ได้โปรดให้สมาคมการค้าของพวกเราได้สิทธิ์ประมูลก่อนด้วยเจ้าค่ะ เสี่ยวถังรับรองว่าจะไม่ให้ท่านเสียเปรียบแน่นอน”
“เป็นเช่นนี้นี่เอง” หลินมู่อวี่ยิ้มบางๆ “เอาล่ะ ข้าเข้าใจแล้ว ขอบคุณแม่นางเสี่ยวถังมาก!”
“ไม่ต้องเกรงใจเจ้าค่ะ เช่นนั้นข้าไปก่อนนะเจ้าคะ”
“ลาก่อน”
……
จินเสี่ยวถังขี่ม้าจากไป หลินมู่อวี่กำถุงใส่เหรียญเพชรหนักๆ ยี่สิบสองเหรียญ เกิดความรู้สึกหลากหลาย รวยแล้วรู้สึกแบบนี้สินะ! แต่จู่ๆ กลับนึกถึงถั่วงอกน้อยผู้น่าสงสารขึ้นมา ในฐานะผู้ช่วยฝึกระดับดาวทองแดง ชีวิตของเขามีค่าแค่ห้าร้อยเหรียญทองแค่นั้นหรือ เหรียญเพชรยี่สิบสองเหรียญที่ถืออยู่ในมือ ซื้อชีวิตของถั่วงอกน้อยได้สี่สิบสี่ชีวิตเลยไม่ใช่หรือ
เขารู้สึกเจ็บปวดขึ้นมา จึงเก็บเงินแล้วตรงไปยังร้านศาสตราวุธว่านเซิ่ง
เมื่อเขามาถึงร้านศาสตราวุธ คาดไม่ถึงว่าพนักงานจะจำเขาได้ พูดด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม “จอมยุทธ์น้อย ท่านมาแล้วห