ระสานมือทำความเคารพเกอหยางยิ้มบางๆ และไม่ตอบอันใด ความจริงระดับพลังของเจ้าหนุ่มนี่ไม่ธรรมดาเลยทีเดียว แต่กลับรู้จักถ่อมตัว ไม่มีความยโส ผู้ฝึกตนอายุน้อยแบบนี้มีน้อยลงเรื่อยๆ บรรดายอดฝีมือรุ่นเยาว์จำนวนมากในวิหารนั้น เจิ้งฟางมั่นใจในฐานะสูงส่งของตน นิสัยโหดร้าย ส่วนจ้าวจิ้น โอวหยางชิวและคนอื่นๆ ต่างมีจิตสังหารรุนแรง ยโสโอหัง หลินมู่อวี่ที่เริ่มงานจากการเป็นผู้ช่วยฝึก ดูเหมือนว่าจะมีจิตใจที่สูงส่งกว่าคนพวกนั้นมากมหาสมุทรกว้างใหญ่รับแม่น้ำได้นับร้อยสาย พลังของผู้ที่มีจิตใจกว้างขวางนั้นจักเหนือไปอีกขั้น!……“ท่านหลินจื้อ!” คนรับใช้ผู้หนึ่งตะโกนเรียกจากที่ไกล ยิ้มพูดด้วยความเคารพ “ท่านผู้ดูแลอาวุโสเหลยหงให้ท่านไปพบที่วิหารขอรับ!”“โอ้ ตกลง!”หลินมู่อวี่ไม่กินข้าว ตรงไปที่โถงในวิหารทันที เห็นเหลยหงที่นั่งบนเก้าอี้ผู้ดูแลมาแต่ไกล เขาด้วยรอยยิ้ม “หลินจื้อ เจ้ามาแล้วรึ…ไปเถอะ ไปทดสอบดูหน่อยว่าพลังของเจ้าก้าวหน้าเพียงใด”“ขอรับ!”เขากระโดดลงไปยืนกลางแท่นโปร่งใส เปล่งเสียงเบาๆ แล้วปล่อยปราณออกมา ปราณไหลเข้าเครื่องมือที่อยู่ใต้ฝ่าเท้าทันที ศิลาวิญญาณด้านข้างมีแสงจากพลังวิญญาณเด้งอย่างรวดเร็ว ยาวห้าสั้นเจ็ด“ปราชญ์สงครามระดับห้าสิบเจ็ด ไม่เลว ไม่เลว!” เหลยหงลูบเครา พูดยิ้มพอใจ “เอาล่ะ ไปเถอะ การฝึกช่วงเช้าจะเริ่มแล้ว ร่างกายของเจ้าคงฟื้นตัวแล้วใช่ไหม”“ฟื้นตัวแล้วขอรับ ขอบคุณท่านปู่เหลยหงมาก!”“ไปเถอะ!”
