ริมถนน ในร้านขายเนื้อกวางที่ไม่สะดุดตาร้านหนึ่ง กลับมีสาวงามสวมเสื้อผ้าหรูหรานั่งอยู่ เป็นถังเสี่ยวซีนั่นเอง นางถือส้อมจิ้มเนื้อกวางในจานกินอย่างเบิกบานใจหลินมู่อวี่ก็นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ถูมือไปมา ดูเคอะเขินเป็นอย่างมาก “เสี่ยวซี ข้าขอพูดอะรกับเจ้าหน่อยได้ไหม”“อื้อ เรื่องอะไรเหรอ”“ข้าขอยืมเงินหน่อยสิ…”“ฮะ ยืมเงิน?” ถังเสี่ยวซีอดหัวเราะไม่ได้ เอียงศีรษะแล้วมองหน้าเขาพูดจาล้อเลียน “มู่มู่ เจ้าจนขนาดนี้เลยเหรอ ถึงขั้นต้องมายืมเงินกับข้าเนี่ย”“ผู้ช่วยฝึกในวิหารส่วนใหญ่ก็จนทั้งนั้นแหละ เจ้าก็น่าจะรู้ดี” หลินมู่อวี่เคอะเขินอยู่บ้าง “แล้วข้าต้องใช้เงินด่วน แน่นอนว่าข้าจะรีบคืนให้เร็วที่สุด เจ้าไม่ต้องกังวล ข้าจะคืนให้ภายในเจ็ดวันแน่นอน!”“งั้นก็ได้…”ถังเสี่ยวซียู่ปาก “ว่ามาสิ ต้องการเท่าไร”หลินมู่อวี่ชูสองนิ้ว “เท่านี้!”“หา เจ้านี่โลภไปรึเปล่า สองหมื่นเหรียญทองเชียว?!” ถังเสี่ยวซีชะงักไป“เปล่าสักหน่อย แค่สองพันต่างหาก” หลินมู่อวี่รู้สึกอยากตายขึ้นมานิดหน่อย“ค่อยยังชั่ว…”ถังเสี่ยวซีล้วงมือเข้าไปในอกเสื้อ หยิบเหรียญหนักๆ สองเหรียญออกมาแล้วโยนให้เขา ยิ้มพูด “เอาไปสิ!”“เคร้ง…”เหรียญใสแวววาวสองเหรียญกลิ้งวนอยู่บนโต๊ะสองรอบแล้วหยุดลง นั่นเป็นเหรียญคริสตัลที่เกือบจะโปร่งแสง ผ่านการแกะสลักอย่างประณีตงดงาม เห็นสัญลักษณ์ของจักรวรรดิรูปดอกจื่ออินชัดเจน แต่…เหรียญสองเหรียญจะมีค่าเท่ากับสองพันเหรียญทอง
