่มีสีหน้าตำหนิ “พี่ชาย แบบนี้มันอันตรายเกินไปนะ ความรู้สึกเจ็บปวดของท่านทำเอาข้าตื่นจากนิทรา ท่านจะฝึกแบบนี้ต่อไม่ได้ ล้มเลิกความคิดที่จะฝึกคัมภีร์หลอมกระดูกมังกรเถอะ!”
“ไม่…”
หลินมู่อวี่ตอบอย่างเด็ดเดี่ยว “กระดูกชิ้นนี้เสี่ยวซีอุตส่าห์หามาด้วยความยากลำบาก จะให้เสียของไม่ได้ อีกอย่างข้ายังต้องใช้คัมภีร์หลอมกระดูกมังกรเพื่อสร้างชีพจรใหม่ ข้าต้องเสี่ยงดู ลู่ลู่อย่าขัดขวางข้าเลย ข้าตัดสินใจแล้ว”
ลู่ลู่จนปัญญา “แล้วพี่ชายจะทำอย่างไร หากยังจะทำแบบนี้ต่อ ท่านอาจโดนวิชาอันตรายนี้ทำร้ายจนตายเอาได้นะ”
“ความจริง…”
หลินมู่อวี่พึมพำ ความคิดหนึ่งก็ลอยขึ้นมาในสมอง เขาพูด “ไม่ใช่ว่าร่างกายนี้รับความเจ็บปวดระดับนี้ไม่ไหว แต่เป็นเพราะจิตไม่สามารถทนการผสานพลังมังกรอันแข็งแกร่งได้ เลยหมดสติไป ดังนั้นขอแค่ไม่สลบ การหลอมรวมกระดูกมังกรชิ้นนี้น่าจะยังมีหวังอยู่”
ลู่ลู่ตะลึงปากค้าง “พี่ชาย ท่านคิดจะใช้…โอสถรวมจิตงั้นเหรอ”
“อือ!”
โอสถรวมจิตเป็นโอสถระดับเก้า ช่วยรวบรวมจิตของผู้ใช้ให้แน่วแน่ ทำให้จิตไม่แตกซ่าน มีผลเสียคือทำให้นอนไม่หลับและตาค้าง อันตรายเพียงอย่างเดียวคือผลข้างเคียงที่มีฤทธิ์แรง หลังจากใช้โอสถรวมจิต ภายในสามถึงห้าวันอย่าได้คิดว่าจะนอนหลับเชียว
……
ช่วงพลบค่ำ หลินมู่อวี่ไปที่ร้านขายโอสถเพียงลำพัง หาซื้อสมุนไพรสำหรับปรุงโอสถรวมจิต ซึ่งต้องใช้สมุนไพรทั้งหมดสามชนิดได้แก่ หญ้าสงัดใจ ที่ตนเองยังมีเห