ัว!……หลินมู่อวี่สูดหายใจเข้าลึกๆ เริ่มใช้ปราณแยกโครงสร้างของกระดูกมังกร เพื่อปลดปล่อยพลังมังกรที่อยู่ด้านในทว่าปราณของเขาเหมือนน้ำที่ไหลอยู่ในลำธาร หมุนวนอยู่รอบกระดูกมังกรไม่หยุด แต่กลับทำอะไรมันไม่ได้เลย ผ่านไปชั่วโมงกว่าก็ยังคงไม่มีความคืบหน้าใดๆหรือว่าต้องใช้ติ่งหลอมอาวุธกันนะเขาส่ายหน้าช้าๆ ยกฝ่ามือขึ้น แสงเพลิงเข้าปกคลุมร่างของเขาและกระดูกมังกรอย่างรวดเร็ว ติ่งยักษ์เปิดออก เรื่องที่ปราณทำไม่สำเร็จ ติ่งหลอมอาวุธน่าจะทำสำเร็จได้“จุดไฟ!”เขาออกคำสั่ง ติ่งหลอมอาวุธส่งเสียงหวีดออกมาเบาๆ เพลิงที่ร้อนแรงหลายสายยังวนเวียนอยู่รอบกระดูกมังกร เปลวเพลิงที่มีพลังทะลวงรุนแรงแผดเผาอยู่ไม่ถึงสิบนาที กระดูกมังกรก็เริ่มแยกตัวออกจากกัน พร้อมด้วยเสียงร้องของมังกร พลังมังกรสีทองหลายสายไหลเวียนอยู่รอบตัวหลินมู่อวี่ และซึมผ่านผิวหนังเข้าไปไม่หยุด“อ้าก…”ตอนที่พลังมังกรซึมเข้าสู่ผิวหนังและชีพจรนั้น หลินมู่อวี่ก็สัมผัสได้ถึงความปวดแสบปวดร้อนอย่างรุนแรง แต่นี่ยังไม่ถึงช่วงสำคัญ ตอนที่พลังมังกรสัมผัสถูกกระดูกและเริ่มหลอมรวมเข้ากับกระดูกนั้น ความเจ็บปวดที่ทิ่มแทงหัวใจนั่นทำให้หลินมู่อวี่หมดทางที่จะรับไหว พริบตาเดียวร่างกายก็เต็มไปด้วยเหงื่อ เสื้อนอกกับกางเกงเปียกเหงื่อจนชุ่มทว่าความทรมานไม่ได้มีเพียงเท่านี้ ยิ่งพลังมังกรที่หลอมรวมกับกระดูกคืบหน้าไปเท่าไร ความเจ็บปวดก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้นเท่านั้น ในที่สุดสติข
