ๆ ก็เงยหน้าพูดกับชวีฉู่ว่า “ท่านปู่ชวีฉู่ ในเมื่อชิ้นส่วนคัมภีร์หลอมกระดูกมังกรเล่มนี้มีค่ามากมายเช่นนี้ ข้าไม่กล้ารับหรอก ท่านเก็บเอาไว้เถิด!”มองเด็กหนุ่มซื่อสัตย์คนนี้ ชวีฉู่ก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้ “เจ้าเด็กโง่เอ๋ย คิดว่าข้าชวีฉู่ผู้นี้เป็นคนไม่เห็นแก่ตัวหรือ หากข้าคิดจะฝึกจริง ก็คงไม่มอบมันให้เจ้าหรอก”“ทำไมล่ะขอรับ”ชวีฉู่ตาเป็นประกาย ก่อนจะเอ่ยขึ้น “หลอมกระดูกมังกร แค่ชื่อก็รู้แล้วว่ามันเป็นวิชาหลอมสร้างกระดูกของเผ่ามังกร ความเจ็บปวดของการหลอมกระดูกและชำระไขกระดูก ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะทนได้ ปู่ชวีฉู่ของเจ้าก็อายุปูนนี้แล้ว คิดว่าร่างกายของข้าจะทนความเจ็บปวดเช่นนี้ได้หรือ บอกเจ้าตามตรงก็แล้วกัน ข้าลองฝึกดูแล้ว เจ็บปวดจนแทบจะสิ้นสติ ถึงได้นำมามอบให้เจ้า ความมุ่งมั่นของเจ้าน่าจะควบคุมความเจ็บปวดนี้ได้”หลินมู่อวี่นึกถึงความเจ็บปวดตอนฝึกก่อชั้นผิว อดประหวั่นใจไม่ได้ แต่พอคิดว่าเคล็ดลับหลอมกระดูกมังกรสามารถนำพาพลังอันแข็งแกร่งมาให้ตนเองได้ อีกทั้งตนเองยังต้องการพลังอีกด้วย เขาจึงพยักหน้าแล้วเอ่ย “ขอบคุณท่านปู่ชวีฉู่มาก ข้าจะขยันฝึก ไม่ทำให้ท่านผิดหวังแน่นอน!”ชวีฉู่หัวเราะ “จริงๆ แล้วข้าไม่ได้คาดหวังอะไรในตัวเจ้ามากหรอก เพียงแต่ไม่อยากเห็นองค์หญิงซีต้องเสียน้ำตาให้เจ้าอีก เสี่ยวซีเป็นเด็กสาวที่มีจิตใจดี เจ้าอย่าทำให้นางผิดหวังแล้วกัน”เขาตะลึงงันไปชั่วครู่ พยักหน้าแล้วตอบ “ขอรับ”“เช่นน
