็…” หลินมู่อวี่ลำบากใจนิดหน่อย แล้วจึงเอ่ยขึ้น “เสี่ยวซี บนแผ่นดินนี้ไม่มีมังกรปรากฏตัวขึ้นนานแค่ไหนแล้ว”“มังกรจริงๆ น่ะเหรอ…” ถังเสี่ยวซีกะพริบตาปริบๆ ยิ้มพูด “น่าจะสองสามพันปีได้แล้วล่ะมั้ง ตำนานเรื่องเล่าของมังกรมีมานานแล้วด้วย ช่วงไม่กี่พันปีนี้ดูเหมือนจะไม่มีใครเคยเห็นมังกรตัวเป็นๆ นะ”“แบบนี้นี่เอง งั้นก็ยากกว่าเดิมสินะ…”ในใจของเขาเต็มไปด้วยความผิดหวัง“เจ้าหาอะไรอยู่กันแน่”“กระดูกมังกรน่ะ”“หา?” ดวงตางามของถังเสี่ยวซีเบิกกว้าง แต่ทันใดนั้นเองก็เหมือนคิดอะไรขึ้นมาได้ จึงหัวเราะแล้วแลบลิ้นออกมา “เอาเถอะ ของแบบนี้หายากจริงๆ นั่นแหละ เอาแบบนี้ไหม ข้าจะช่วยเจ้าหาวิธี อย่าเพิ่งร้อนใจไป”“อื้ม”ถังเสี่ยวซีรู้ดีว่าเจ้าหนุ่มหลินมู่อวี่เป็นอัจฉริยะในโลกการปรุงโอสถ ตามหากระดูกมังกรน่าจะเพื่อปรุงโอสถ ดังนั้นจึงไม่ได้ถามอะไรมาก จึงไม่รู้ว่าหลินมู่อวี่ต้องการกระดูกมังกรเพื่อไปฝึกวิชาหลอมกระดูกมังกรต่างหาก
“หลอมกระดูกมังกร…”
หลินมู่อวี่ประคองชิ้นส่วนคัมภีร์ แล้วเปิดอ่านแผ่นแรก บนนั้นสลักวิชายุทธ์ไว้หนึ่งประโยค “หลอมชำระกระดูก ราวมังกรสลัดเกล็ด เปิดทวารทั้งสี่ สร้างชีพจรใหม่”
เขาทำหน้างง “ปู่ชวีฉู่ คัมภีร์หลอมกระดูกมังกรนี่ใช้ทำอะไรหรือ”
ชวีฉู่ลูบเคราแล้วยิ้ม “เห็นชื่อก็น่าจะเข้าใจแล้ว มันคือวิชาหลอมกระดูกและชำระไขกระดูก เพียงแต่วิธีการหลอมกระดูกของวิชานี้เหมือนกับพวกมังกร ดังนั้นจึงเรียกว่าคัมภ
