จะว่าไป วิญญาณยุทธ์ของเจ้าคือโซ่เทวะอันดับหนึ่งในใต้หล้า แต่วิญญาณยุทธ์ของข้าเป็นแค่จิ้งจอกอัคคีอันดับสองเท่านั้นเอง จริงสิ ตอนนี้พลังของเจ้าอยู่ระดับไหนแล้วเหรอ”
เฟิงจี้สิงที่อยู่ด้านข้างตอบ “องค์หญิงเข้าสู่ขอบเขตนภาชั้นที่หนึ่งระดับห้าสิบเจ็ดแล้วพ่ะย่ะค่ะ”
“เอ๋?”
ถังเสี่ยวซีอ้าปากเล็กๆ กำหมัดพูด “นึกไม่ถึงเลยว่าข้าจะถูกเสี่ยวอินนำห่างไปไกลขนาดนั้น ข้าก็ต้องพยายามมากๆ แล้วล่ะ…แต่ขอทานให้อิ่มก่อนก็แล้วกัน ไม่เช่นนั้นข้าไม่มีแรงฝึก”
ฉินอินและเฟิงจี้สิงอดยิ้มไม่ได้
“ไม่รู้ว่ามู่มู่เป็นอย่างไรบ้าง จะเป็นหรือตายก็ไม่รู้…” ถังเสี่ยวซีกินอยู่ดีๆ จู่ๆ ก็พึมพำขึ้นมา ดวงตาแดงก่ำ
เฟิงจี้สิงชะงัก แต่ไม่ได้พูดอะไร
กลับเป็นฉินอินที่พูดขึ้น “เสี่ยวซี หากหลินมู่อวี่สำคัญต่อเจ้ามากขนาดนั้น ข้าจะไปทูลขอเสด็จพ่อ ให้อภัยโทษหลินมู่อวี่ก็แล้วกัน แค่สังหารขุนนางเมืองเล็กๆ ตายเท่านั้นเอง”
ถังเสี่ยวซีมองนางด้วยความตื้นเต้นดีใจ “ได้จริงๆ หรือ”
ฉินอินพยักหน้าแรงๆ “อือ!”
ด้านข้าง ฉินเหลยที่กำลังกินเนื้ออยู่ก็เงยหน้าขึ้นมา “องค์หญิง ฝ่าบาทเคยตรัสว่า กฏหมายของจักรวรรดิ ใครก็ไม่อาจได้รับการยกเว้น ประโยคนี้ฝ่าบาททรงตรัสเมื่อวันที่ทรงขึ้นครองราชย์ ท่านไปฉีกพระพักตร์ฝ่าบาทแบบนี้คงไม่ดีกระมัง…”
ฉินอินถลึงตาใส่เขา “ท่านพี่ฉินเหลยนิสัยไม่ดีเลยจริงๆ!”
ถังเสี่ยวซีพยักหน้า “อือ”
ฉินเหลยเป็นบุตรของอ๋องจี้หนิง บุตรของชินห