บนี้เท่านั้นแหละ!”
……
“ต้านมันไว้! ต้านมันไว้สิ!”
จู่ๆ ในใจก็มีเสียงคำรามโกรธแค้นออกมา หลินมู่อวี่ตัวสั่น แขนทั้งสองข้างมีพลังลึกลับจำนวนมหาศาลทะลักเข้ามา เขารู้สึกคุ้นเคยอยู่นิดหน่อย ใช่แล้ว เป็นพลังเจ็ดประทีป! และในตอนนี้เอง ไม่คิดว่าพลังที่ช่วยชีวิตนี้จะปรากฏออกมาอีกครั้ง!
เขายกแขนซ้ายขึ้นมา กระแทกกระบี่ยาวของโอวหยางชิวกระเด็น ร่างของหลินมู่อวี่มีพลังงานสีดำไหลทะลักออกมา นัยน์ตาเป็นประกายสีเลือด ไม่รู้ว่าเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน พลันหมุนตัวกลับแล้วกลายเป็นโอวหยางชิวที่ถูดกดอยู่กับกำแพงที่แตกกระจุย มือขวากำหมัดแน่น พูดเสียงทุ้มต่ำ “เจ้าว่าใครเป็นสวะ”
หมัดส่องประกายแวววาว พลังเจ็ดประทีปชั้นที่หนึ่ง หนึ่งประทีบพิฆาตชีวัน!
……
“ปัง!”
หมัดหนักๆ กระแทกเข้าที่ท้องของโอวหยางชิว หลินมู่อวี่ใช้แรงมากเกินไป จึงพาโอวหยางชิวพุ่งทะลุกำแพงหนาๆ ออกไปด้วยกันทั้งคู่!
แต่หลังจากใช้พลังเจ็ดประทีปแล้ว ร่างกายก็เข้าสู่สภาพอ่อนเพลียมากทันที ส่วนโอวหยางชิวก็อ่อนระทวยล้มอยู่บนพื้น
“มู่มู่!”
ได้ยินเสียงหวานสดใสเรียกที่ข้างหู
เขาเงยหน้ามอง กลับเห็นขาเรียวยาวขาวดุจหิมะใต้กระโปรง เมื่อมองไปอีกครั้ง ใบหน้างดงามของถังเสี่ยวซีก็สะท้อนเข้ามาในนัยน์ตา
……
ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ เสี่ยวซี!
