ช่นกัน ตอนที่โคจรพลังสามารถรู้สึกได้ถึงปราณที่ไหลออกมาตามผิวหนัง ความรู้สึกแบบนี้ช่างโล่งสบายยิ่งนัก ซึ่งความรู้สึกแบบนี้เกิดขึ้นมาหลังจากฝึก “ก่อชั้นผิว” แล้ว หากเป็นเมื่อก่อน หลินมู่อวี่จะต้องกังวลว่าในช่วงบ่ายจะมีชีวิตรอดหรือไม่ แต่ตอนนี้ไม่จำเป็นแล้ว โอวหยางชิวอยู่แค่ขอบเขตนภาระดับหกสิบเอ็ด เอาชนะได้แน่นอน แต่คิดจะฆ่าคงไม่ง่ายขนาดนั้น“โหม่งงง…”เสียงระฆังดังขึ้น การฝึกช่วงบ่ายกำลังจะเริ่มขึ้นแล้วหลินมู่อวี่สะพายกระบี่เหลียวหยวน สองมือกำหมัด ออกจากที่พัก ใบหน้าเต็มไปด้วยความมั่นใจเป็นอย่างยิ่ง การปรากฏตัวของโอวหยางชิวทำให้เขาเป็นกังวล แต่ก็ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นเช่นเดียวกัน การเผชิญหน้ากับผู้แข็งแกร่งเช่นนี้ถึงจะช่วยเพิ่มประสบการณ์การต่อสู้จริงของตนเองได้อย่างรวดเร็ว! บนพิภพนี้ ความแข็งแกร่งสำคัญ มาก แต่ประสบการณ์นั้นสำคัญยิ่งกว่า ความแข็งแกร่งไม่ใช่สิ่งที่แน่นอน ปราชญ์สงครามระดับห้าสิบที่ประสบการณ์โชกโชน ก็มีโอกาสชนะปรมาจารย์สวรรค์ระดับหกสิบที่ประมาทศัตรูได้เช่นกัน!ภายในโถงฝึก บรรดาครูฝึกกับผู้ช่วยฝึกจับคู่เผชิญหน้ากัน นี่คือพิธีก่อนการฝึกซ้อมหลินมู่อวี่ยืนตัวตรงอยู่ตรงนั้น ด้านข้างคือแถวของผู้ช่วยฝึกอย่างฉินจื่อหลิง มือขวาเขากำหมัดแล้ววางพาดหน้าอก มือซ้ายแนบชิดลำตัวเหมือนกระบี่ นี่คือการทำความเคารพทางทหารฉบับมาตรฐานของจักรวรรดิ และเป็นบทเรียนที่ต้องศึกษาเมื่อเข้ามาอยู่ในวิหาร
