ก็ค้นหาอีกหน่อย เพราะพวกมังกรชอบสะสมของมีค่า งูมังกรตัวนี้อายุอย่างน้อยเกือบหมื่นปี คงสะสมของล้ำค่าไว้ไม่น้อยกระมัง
เขาค่อยๆ เดินเข้าไปยังส่วนที่ลึกที่สุดของถ้ำ แต่ก็ทำให้เขาต้องผิดหวัง ที่ก้นถ้ำมีไข่งูอยู่เจ็ดแปดฟองอยู่บนกองฟางแห้ง ส่วนของล้ำค่านั้นไม่มีเลยสักชิ้น!
“เปรี๊ยะ…”
เปลือกของไข่งูใบหนึ่งแตกออก ตามด้วยเสียงร้อง งูมังกรตัวจิ๋วตัวหนึ่งกระเทาะเปลือกไข่แล้วพุ่งเข้าใส่หลินมู่อวี่อย่างไม่รู้เรื่องรู้ราว คล้ายกับกำลังหาแม่ของมันอยู่
หลินมู่อวี่พูดไม่ออก เตะงูน้อยออกไป “ไปให้พ้นเลย ข้าไม่ใช่แม่ของเจ้าสักหน่อย! แต่จะให้ข้าจัดการแม่ของเจ้าทิ้งซะข้าก็ไม่ว่าอะไรหรอกนะ…”
และในตอนนี้เอง ด้านนอกมีเสียงร้องแหลมดังเข้ามา คล้ายกับเป็นเสียงของมังกร แต่ก็คล้ายกับเสียงขู่ของงู หลินมู่อวี่ตัวสั่นขึ้นมาทันที แม่ของมันกำลังจะกลับมาแล้วหรือ ตอนนี้ด้วยพลังของเขาดูเหมือนจะยังจัดการมันไม่ได้ ต้องเผ่นก่อน!
เขารีบออกจากถ้ำ ถือกระบี่เหลียวหยวนเดินกลับทางเดิม
……
เมฆค่อยๆ กระจายออก แสงดาวยังคงทอแสงนวลลงมายังป่าทึบ ฉินอินสลบไปแล้ว ใบหน้าม่วงคล้ำ พิษซึมเข้าไปลึกมาก
“ตื่นสิ แม่นาง!”
หลินมู่อวี่เขย่าแขนของนางอย่างแรง ฉินอินถึงค่อยๆ ได้สติฟื้นขึ้นมา ศีรษะร้อนผ่าวจนแทบจะไม่มีสติสัมปชัญญะแล้ว มองหลินมู่อวี่แล้วถาม “หายาถอนพิษได้แล้วหรือ”
“อืม แต่ว่าหามาได้แค่สมุนไพร จำเป็นต้องกลั่นโอสถ เจ้าอย่าได้หลับเชียว มิเช
