้อคลุมของนางออก ถึงได้เห็นว่าบนกระดุมสลักลายดอกอินสีทอง เหมือนกับรูปที่ถูกสลักอยู่บนเหรียญทองของจักรวรรดิ ฐานะของแม่นางผู้นี้คงจะไม่ธรรมดา กระดุมถึงได้ทำจากทองคำทั้งหมดฉินอินหลับตาลง ไหล่ขาวเนียนราวกับหิมะสั่นสะท้าน สำหรับนางแล้วนี่เป็นความทรมานอย่างหนึ่งสำหรับหลินมู่อวี่แล้ว ไหนเลยจะไม่ทรมาน หญิงงามขนาดนี้กำลังหลับตาอยู่และปล่อยให้เขาทำตามใจชอบ โชคดีที่เขาควบคุมตัวเองได้ดีไม่เช่นนั้นคงไม่อาจรับประกันได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเสื้อสีม่วงเข้มค่อยๆ หลุดออก เผยให้เห็นผ้ารัดอกสีขาว หลินมู่อวี่เหลือบมองจนเลือดกำเดาเกือบจะพุ่งออกมา ทรวดทรงของหญิงงามผู้นี้ยอดเกินไปหน่อยแล้วกระมัง ผิวขาวราวหิมะใต้กระดูกไหปราร้าที่งดงาม ด้านล่างมียอดเนินนูนขึ้นมาสองยอด ร่องลึกของเนินนั้นเพียงพอที่จะทำให้วีรบุรุษนับหมื่นยอมพลีชีพได้เลย แต่เหนือผ้ารัดอกขึ้นไปมีรูถูกกัดอยู่ เลือดแข็งตัวจนกลายเป็นเกล็ดสีม่วง พิษเข้าไปลึกแล้ว“เจ็บไหม” หลินมู่อวี่เห็นแล้วรู้สึกสงสารขึ้นมาหน่อยฉินอินขมวดเรือนคิ้วงาม มุมปากปรากฏความอัดอั้นตันใจ “อือ ก่อนหน้านี้ปวดมาก…แต่ตอนนี้ไม่มีความรู้สึกแล้ว เจ้า…เจ้ามองตรงไหนของเจ้าอยู่น่ะ!”หลินมู่อวี่รีบชักสายตากลับ เบือนหน้าไปอีกทาง ฝ่ามือค่อยๆ จับปมผ้ารัดอก และดึงลงมาเบาๆ ถึงแม้จะมองไม่เห็น แต่เขาก็จินตนาการภาพที่ชวนให้ใจหายใจคว่ำนี้ได้ฉินอินครางเบาๆ เห็นได้ชัดว่าไปถูกบาดแผลเข้า นางเงยหน้ามอง เห็
