นหลินมู่อวี่ทำท่าหันข้าง จู่ๆ ก็รู้สึกตลก แต่ยังเขินอายอยู่มากกว่าหลินมู่อวี่หยิบผงสงัดใจขึ้นมา เล็งหาตำแหน่งบาดแผล “ตรงนี้หรือ”“ไปทางซ้ายอีกนิด…”ฉินอินมองตำแหน่งฝ่ามือของเขา พลางพูด “มาทางขวาอีกหน่อย ขึ้นมาอีกนิด เอ๊ะ…มือของเจ้าวางไว้ตรงไหนกันน่ะ! ถอยลงมาอีก ใช่ ตรงนั้นแหละ…”หลินมู่อวี่ค่อยๆ เทยาถอนพิษลงไป พลางกล่าวอย่างช่วยไม่ได้ “ก็อารมณ์ร้ายอย่างเจ้านี่ โชคดีที่มาเจอคนใจบุญแบบข้า ไม่เช่นนั้นเหอะๆ…”ฉินอินแอบยิ้ม “ยังไงก็ขอบคุณเจ้าด้วย…”“ไม่ต้องเกรงใจ ตกลงกันแล้วว่าจะให้ข้าหนึ่งพันเหรียญทอง จะไม่เบี้ยวใช่ไหม”“แน่นอนอยู่แล้ว…”
ในป่าตอนกลางคืนมืดมากจนแทบจะมองไม่เห็น ก้อนเมฆลอยเคลื่อนอยู่เหนือศีรษะ กระทั่งแสงดาวก็อับแสงจนมองไม่เห็น หลินมู่อวี่จึงชักกระบี่เหลียวหยวนออกมา ส่งปราณเข้าไป ทันใดนั้นบนตัวกระบี่ปรากฏเปลวเพลิงพุ่งออกมา ส่องให้เห็นทางข้างหน้า
“ยาถอนพิษ…ยาถอนพิษ…”
ปากเขาพึมพำ แต่ในใจก็คิดเรื่องตำรับยาถอนพิษที่พบในวิชาปรุงโอสถ ในนั้นมียาถอนพิษทั้งสิ้นสามชนิด ชนิดที่หนึ่งคือโอสถระดับหนึ่งทำได้เพียงแก้อาการถูกพิษอ่อนๆ ชนิดที่สองคือโอสถระดับห้า และชนิดที่สามคือโอสถระดับเก้า โอสถระดับเก้ามีชื่อว่าผงสงัดใจ คนบนโลกนี้น่าจะไม่มีใครรู้วิธีปรุงโอสถชนิดนี้ แต่ก็มีแค่ผงสงัดใจเท่านั้นที่สามารถถอนพิษช่วยหญิงงามผู้นี้ได้ เพราะเป็นพิษของงูมังกร ยาถอนพิษทั่วไปจึงทำอะไรไม่ได้ ส่วนผงเทพสังสรรค์ต
