แสงจันทร์อ่อนโยนสาดส่องลงมาในป่า ป่าล่ามังกรเงียบสงบดังที่ผ่านมาเสียงฝีเท้าม้าควบผ่านแมกไม้ คนกลุ่มหนึ่งกำลังรีบเร่ง จำนวนคนนั้นกลับมีไม่น้อย นี่คือกองทัพทหารม้าจำนวนสองพันนาย นำขบวนโดยผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์เฟิงจี้สิง ภารกิจในครั้งนี้ก็คือตามหาองค์หญิงถังเสี่ยวซีแห่งนครชีไห่ให้พบ หากหาไม่พบ เฟิงจี้สิงก็ไม่ต้องกลับเมืองหลวงอีก นี่คือพระราชโองการขององค์จักรพรรดิเฟิงจี้สิงกระวนกระวายร้อนใจดั่งถูกไฟเผา!ที่ด้านหลังของเขา ร่างเล็กกะทัดรัดสะพายกระบี่เรียวยาวตามมาติดๆ ภายใต้สายลมในยามค่ำคืนพัดให้เสื้อคลุมกระพือเปิดขึ้น เผยให้เห็นใบหน้างาม นั่นคือฉินอินองค์หญิงรัชทายาทแห่งจักรวรรดิ นางขบกรามแน่น เอ่ยขึ้นเบาๆ “หากเสี่ยวซีเป็นอะไรไปแม้แต่น้อย ข้าจะขุดรากถอนโคลนไอ้พวกโรงเตี๊ยมจอมยุทธ์ให้หมดทั้งจักรวรรดิ ให้เลือดพวกมันล้างแผ่นดิน!”เฟิงจี้สิงนิ่งเงียบ เขาเชื่อว่าฉินอินเป็นคนพูดคำไหนคำนั้น ถ้าหากไม่ใช่เพราะมิตรภาพอันแนบแน่นที่มีต่อถังเสี่ยวซี เกรงว่าองค์หญิงคงจะไม่แอบออกมานอกวังยามวิกาลเช่นนี้……เมืองหลวงหลันเยี่ยนหลินมู่อวี่รีบกลับไปที่วิหาร และจูงม้าออกจากคอกม้า กำลังจะออกไปด้านนอก แต่กลับพบว่ามีคนที่ติดดาวสีทองตรงหน้าอกผู้หนึ่งตะโกนดังมาจากที่ไกลๆ “หลินจื้อ ดึกป่านนี้แล้วเจ้าจะไปไหน ไม่รู้หรือว่าตอนกลางคืนห้ามออกจากวิหาร”หลินมู่อวี่ไม่สนใจเขา พลิกตัวขึ้นหลังม้าแล้วควบออกไปทันที“หยุดเดี๋ยว
