าจเทียบกับเกอหยางที่เป็นผู้ดูแลได้ อีกฝ่ายมีมารยาทด้วยเช่นนี้ เขาจึงมิได้ทำตัวให้ยุ่งยากอีกต่อไป……แสงจันทร์ส่องลงมาบนเทือกเขาดูขาวซีด ทหารม้าจำนวนมากควบม้าผ่านทางเดินบนภูเขา ความเงียบสงบของป่าล่ามังกรจึงถูกทำลายลงเฉกเช่นนี้เฟิงจี้สิงถือดาบ สีหน้าไม่ค่อยจะสู้ดีนัก เขาออกแรงดมกลิ่น แล้วตะโกนเสียงดังลั่น “ลดความเร็วลงหน่อย ระวังด้วย ดูเหมือนตรงนี้จะมีกลิ่นคาวเลือด!”“เกิดอะไรขึ้น ผู้บัญชาการเฟิง?” ฉินอินถามเฟิงจี้สิงกัดฟันตอบ “องค์หญิง พวกเราเข้ามาถึงเขตป่าลึกของป่าล่ามังกรแล้ว ที่นี่เป็นเขตต้องห้าม ในแผนที่ของจักรวรรดิบันทึกไว้ว่าสัตว์วิญญาณที่ปรากฏตัวขึ้นในบริเวณนี้แข็งแกร่งเป็นอย่างยิ่ง อาจจะเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ที่มีอายุถึงหมื่นปีก็ได้ นั่นมิใช่สัตว์ที่พวกเราจะสามารถจัดการได้ ดังนั้นลดความเร็วให้มากที่สุด อย่าทำเสียงดังเกินไป”“อืม” แม้ฉินอินจะกังวลถึงความปลอดภัยของถังเสี่ยวซี แต่ก็รู้ว่าเรื่องบางเรื่องไม่อาจรีบร้อนได้ในตอนนี้เอง จู่ๆ ก็มีเสียงร้องที่น่าเวทนาดังลอยมาจากทางด้านหน้า ตามด้วยเสียงคำรามของสัตว์วิญญาณตัวหนึ่ง เสียงอึกทึกกึกก้องนี้ทำลายความเงียบสงบของป่าไปจนหมดสิ้น“เกิดอะไรขึ้น” เฟิงจี้สิงตะโกนถามทหารผู้หนึ่งควบม้าเข้ามารายงาน “เรียนท่านผู้บัญชาการ ป่าด้านหน้ามีงูเหลือมยักษ์พ่นไฟได้ตัวหนึ่ง ไม่มีใครเคยเห็นมันมาก่อน ค่ายด้านหน้า…ค่ายด้านหน้าสูญเสียทหารไปร่วมหนึ่งร้อยคนแล้ว!
