ขอรับ”เกอหยางยิ้ม “องค์หญิงซีถูกลอบสังหารในป่าล่ามังกร ยังไม่รู้ว่าเป็นหรือตาย คนทั้งจักรวรรดิต่างกังวลและไม่สบายใจเป็นอย่างมาก แต่กองกำลังรักษาพระองค์ก็ส่งคนออกไปกว่าหมื่นนาย เข้าไปค้นหาในป่าล่ามังกรแล้ว ขาดเจ้าไปคนหนึ่งก็มิเป็นอะไรหรอก เจ้าอยู่ที่เมืองหลวงตั้งใจฝึกยุทธ์เถอะ อีกอย่างถึงแม้จะเป็นสหายกัน เจ้าก็ไม่จำเป็นจะต้องไปนี่!”“แต่นางถูกลอบทำร้ายก็เพราะข้า…” หลินมู่อวี่หยุดพูดทันที ขืนพูดต่อ เกรงว่าจะเป็นการประกาศตัวตนที่แท้จริงของตัวเองออกไปโอวหยางชิวหัวเราะเยาะ “เพราะเจ้างั้นหรือ ทำไมกันล่ะ”หลินมู่อวี่พูดไม่ออกในตอนนี้เองเกอหยางก็หัวเราะขึ้นมาเบาๆ “เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน ข้าเกอหยางในฐานะผู้ดูแล อนุญาตให้เจ้าออกนอกเมืองเป็นเวลาสามวัน หลังจากสามวันแล้วเจ้าจะต้องกลับมายังเมืองหลวง เจ้ารีบไปรีบกลับ เป็นอย่างไร”“ขอบคุณท่านผู้ดูแล!”หลินมู่อวี่ตวัดแส้ม้า ม้าพันธ์ุดีส่งเสียงร้องฮี่แล้วพุ่งตัวออกไปโอวหยางชิวตะลึง “ผู้ดูแลเกอหยาง นี่ท่าน”เกอหยางรีบโอบไหล่โอวหยางชิว แล้วหัวเราะ “น้องชายเอ๋ย พวกเราต่างเป็นคนของวิหาร ใครจะไม่มีเรื่องเร่งด่วนกันบ้างเล่า เหตุใดต้องไปวุ่นวายกับเจ้าเด็กนี่ด้วย มา มา มา ไปดื่มกับข้าตรงนั้นเถอะ ข้าเพิ่งได้เนื้อกวางมาจากตลาด เนื้อนุ่มยิ่งนัก ถ้าเจ้าพลาดโอกาสนี้ จะมาเสียดายทีหลังไม่ได้นะ”“ขอรับ ตกลง…” โอวหยางชิวอย่างไรเสียก็เป็นเพียงครูฝึกผู้หนึ่ง ฐานะและตำแหน่งมิอ
