พุ่งเข้าไปมัดขาสองข้างของเจิ้งฟาง
เจิ้งฟางแค่นเสียง โบกมือ ปราณยุทธ์แปรเป็นสายลมพัดออกไป ทันใดนั้นเถาวัลย์น้ำเต้าก็ถูกฉีกกระจุย เพียงแค่ใช้ลมจากปราณยุทธ์ก็สามารถปัดการโจมตีของหลินมู่อวี่ได้ พลังนี้ออกจะน่ากลัวเกินไปแล้ว!
แต่การโจมตีหลินมู่อวี่ไม่ได้หยุดเพียงเท่านี้ เจิ้งฟางยังไม่ทันจะได้ยิ้มย่อง ที่ด้านหลังมีกระแสอุ่นๆ จู่โจมเข้ามา พ่นพิษ!
“เฮ้ย!”
เจิ้งฟางตะลึง รีบเบี่ยงตัวหลบ แต่ใจเขาไม่ได้จดจ่อ พอเบี่ยงตัวก็เห็นสายฟ้าแสบตา พิฆาตอสนีบาตของหลินมู่อวี่โจมตีมาทางบริเวณเอวของเขา จะหลบก็หลบไม่พ้น เจิ้งฟางไม่มีทางเลือก จึงรวมเกราะปราณสามอันมาไว้ที่บริเวณเอว ได้ยินแค่เสียงดังปัง สายฟ้าสลายไปในอากาศ การโจมตีของหลินมู่อวี่ที่มั่นใจว่าเข้าเป้าแน่ ก็ยังคงพลาด
กลับเป็นฝ่ายเจิ้งฟางที่เบี่ยงตัวเข้ามาเตะรัว ด้านหน้ารองเท้าของเขาทำจากเหล็กหลอม “ตุบ ตุบ ตุบ” เตะฟาดเข้าที่อกของหลินมู่อวี่ไม่ยั้ง
“พรืดดดด…”
หลินมู่อวี่ไถลไปตามพื้นหินไกลหลายสิบเมตร มือนึงกดพื้นเพื่อหยุดแรงที่ถูกโจมตี แต่นิ้วมือทั้งห้าก็ทิ้งเลือดไหลเป็นทางบนพื้นอย่างเวทนา
“หลินจื้อ…” ฉินจื่อหลิงตกใจ
เหลยหงทำปากขมุบขมิบอยู่เงียบๆ ความตั้งใจและความแน่วแน่ของเจ้าเด็กนี่เกินกว่าที่เขาคาดคิดไว้มาก เผชิญหน้ากับเจิ้งฟางที่มีพลังเหนือกว่าตนเองอย่างสิ้นเชิง แต่เขากลับยังตอบโต้กลับไปได้ นี่ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ
……
เลือดลมภายในปั่นป่วน หลินมู่อวี่รู
