จักรวรรดิ และยังได้รับราชทินนามว่าเสินโหว และท่านเจิ้งฟางผู้นี้ก็เป็นลูกชายของเสินโหวเจิ้งอี้ฝาน!”
เพราะการที่ข้าจะฆ่าเจ้า มันง่ายดายเหมือนเหยียบมดตายเท่านั้น!”
……
ประโยคนี้ของเจิ้งฟางราวกับเสียงนาฬิกาเรือนยักษ์ที่ดังก้องอยู่ในใจของหลินมู่อวี่ ก็ใช่น่ะสิ ยามที่ความแข็งแกร่งสู้ผู้อื่นไม่ได้ ผู้อื่นจะฆ่าเจ้าก็ง่ายเหมือนเหยียบมดตาย
หลินมู่อวี่ยกมุมปากขึ้นน้อยๆ กำกระบี่เหลียวหยวนไว้แน่น “งั้นก็ลองดูสิ!”
ไม่มีการให้สัญญาณล่วงหน้า เจิ้งฟางลงมือทันที!
“ฟิ้ว!”
เสียงคมกระบี่แหวกอากาศแสบแก้วหู และพลันเกิดการโจมตีต่อเนื่องกันถึงสี่ครั้งโดยไม่ทันตั้งตัว ทิ้งรอยลึกไว้บนกระดองเต่าทมิฬและปราการเกล็ดมังกร
หลินมู่อวี่ถอยหลังไปหลายก้าว หน้าอกเหมือนถูกกระแทกรุนแรง กระดองเต่าทมิฬและปราการเกล็ดมังกรแตกสลายในพริบตา เขามองเจิ้งฟางด้วยความตกใจ เจ้าลูกผู้ดีนี่แข็งแกร่งกว่าฮว๋าหวันมากนัก และวิญญาณยุทธ์เจดีย์แก้วที่เจิ้งฟางเหยียบอยู่ จะต้องช่วยเพิ่มความรุนแรงให้กับการโจมตีของเขาอย่างแน่นอน ถึงขั้นมีพลัง “ทะลวง” ที่แข็งแกร่งมาก ผิวหนังของหลินมู่อวี่แสบร้อนขึ้นมา คิดไม่ถึงว่าปราณกระบี่ของอีกฝ่ายสามารถเจาะกระดองเต่าทมิฬและปราการเกล็ดมังกรมาสร้างบาดแผลให้แก่ตนเองได้
หลินมู่อวี่ใช้ทักษะกระบี่วายุ กระบี่เหลียวหยวนจึงเหาะออกไปตามลม เฉียดผ่านเส้นผมของเจิ้งฟางดัง “ฝึ่บ”
“หืม?”
เจิ้งฟางตกตะลึงรีบพลิกตัวไปอีกด้าน กระบี
